12

 

Als je twaalf wordt en bovendien gestart bent in het middelbaar verdien je een bonus op je verjaardag. Het is dan hoog tijd voor een eigen dekentje. Om gezellig TV onder te kijken, voor op je bed, om rond je schouders te slaan tijdens het studeren, en naar ik hoorde kan het ook als mat gebruikt worden.




 



When you are becoming twelve and above that started with secondary education, you deserve a bonus on your birthday. It's about time you have your own blanket. To watch TV under it, for on your bed, to wrap around your shoulders when studying, and from what I've heard, to use as a carpet.







 




Dat veelzijdige gebruik had ik ingecalculeerd daarom koos ik voor een acryl garen. Dat kan tegen een stootje.

I took into account that versatile use and choose an acrylic yarn, that can take a beating.







 


Een patroon kiezen was lastiger. Willekeurig stroken breien in de kleuren van de voetbalploeg? Eerlijk gezegd vind ik dat geen leuke kleuren. Dan maar stroken breien met de voorraad kleuren die ik in huis heb. Dat wordt misschien wat rommelig. Dan maar een patroon zoeken op Ravelry - wat zouden breiers en hakers zijn zonder Ravelry?! Ik vond een mooi patroon met veel kleuren en steken. Dus al mijn acryltjes bij elkaar gezocht, kleuren uitgesorteerd en: start! Of toch niet...de twee merken acryl die ik huis heb (Katia en Annell) verschillen toch teveel van dikte om er een mooi geheel van te maken.

Choosing a pattern was more difficult. My first tought was to knit strips in the colours of the football team. But, I'm not so keen on those colours. Knitting strips in the colours I have at home? I'm not good in arranging colours, so maybe it will become a bit off a mess. So I started looking for a pattern on Ravelry - what would we be without Ravelry?! I found a very nice pattern with different colours and stitches. So I gathered all my colours and sorted them.
Take-off! Or not...my two brands acrylic (Katia and Annell) differ too much in gauge to form one whole.

Zucht...
Back to Ravelry, terwijl de verjaardagsdatum angstaanjagend dichtbij komt. Ik moet nu echt een patroon kiezen en bij die beslissing blijven, anders red ik het niet meer. Gelukkig vind ik het Costal Granny patroon.
Een keer niet breien maar haken en een eenvoudig patroon dat naar ik vermoed snel vooruit zal gaan. Al moest ik stug doorwerken, en de toeren werden eindeloos lang, lees: saai. Bovendien merkte ik dat het deken aan de zijkanten behoorlijk 'lubberde', het mooi platleggen lukte niet echt meer. Rosemie van 't Wolwinkeltje vertelde me dat dat door de grootte kwam. Een klein vierkant blijft mooi op spanning, bij een groot vierkant wordt dat moeilijker. Ik troost me met het feit dat dat ook te zien is op de meeste projectfoto's op Ravelry, daar zie je ook dat de dekens niet perfect plat liggen.

Sigh...
Back to Ravelry, while the birthday date came frighteningly closer. I really have to find a pattern and stick to it now. Luckily a found the Costal Granny pattern.
No knitting this time, but a crochet project.The pattern is simple and I expected it to advance rapidly. I had to work stubbornly, and the rounds were endlessly, read: boring.
Moreover I noticed that the borders became baggy. Laying the blanket completely flat wasn't possible anymore. Rosemie from 't Wolwinkeltje told me that that was normal for such a big square. To my comfort I can see the same happening on the project pictures at Ravelry.

Een ander euvel bij een vierkant deken is dat het minder geschikt is voor een eenpersoonsbed: je hebt al veel eerder voldoende breedte dan dat je voldoende lengte hebt. Een collega breister/haakster vertelde me dat je net zo goed een rechthoek als een vierkant kan haken. Goh, ja...natuurlijk! Wat een goed idee, voor een volgende deken dan.

Another shortcoming with crocheting in a square is that it is not really convenient for a single bed. You reach your width sooner then your length. A colleague knitter/crocheter told me that you can also crochet a rectangle granny...right...that's a tought for a next blanket!

Ik haakte dapper en vooral laat door en net op de tijd voor de verjaardag was het deken klaar.
De twaalfjarige leek me wel tevreden en had dus als eerste idee het te gebruiken als mat. Ik moest even slikken, maar zei dan snel: 'Natuurlijk kan dat, het is jouw deken, je gebruikt het zoals je zelf wil!' Godzijdank voor het bestaan van acryl! Als hij voor zijn achttiende (of zoiets) een wollen deken krijgt kunnen er al strakkere gebruiksaanwijzingen gegeven worden.
Broer 2 van 10 reageerde met: 'Dus, dan begin je nu aan mijn deken?!' Wel ik heb nog wel even tijd denk ik. Tijd om na te denken over een patroon en kleuren en alvast vooruit denken aan broer 3 die ook nog in de rij staat...
Hopelijk kan ik daarna uitkijken naar het post-acryltijdperk, waarin ik dekens voor hen kan maken van een mooiere kwaliteit, en die de tand des tijds doorstaan en wie weet meer dan een generatie kunnen meegaan. En wie weet, kan ik ooit dekentjes maken voor baby's van die mannen... 

Just in time I finished the blanket.
The 12-year old one seemed pleased and had the idea to use the blanket as a carpet. I had to swallow for a moment, but said: 'Ofcourse, it is your blanket, you can use it as you want.' Thank god for acrylic! When he will get a woollen blanket for his 18th (or so) I can give more strict rules for usage.
Brother 2, age 10, said:'So, now you will start with my blanket?' I think I have some time for that. Time enough to think about pattern and colours and thinking of brother 3 who is also standing in line...
Hopefully after that I can move on to post-acrylic times, so I can make blankets of a better quality that can stand the test of time, and who knows can stand more than one generation. Or will there come a time off making baby blankets for the offspring of that treesome...

 

Een dekentje voor Lia - Lia's blanket

Na de sokjes voor Molleke, werd het tijd om aan een geboortecadeau te denken. Ik had net het uilendekentje van The Hat & I gezien op Ravelry en vond dat een erg leuk en grappig project. Mama Kim vond het ook wel leuk, maar liever met een bruine achtergrond, zoals de tas.

After the Booties for Molleke,  it was time to think about a birthing present. I saw the Owl Obsession blanket by The Hat & I on Ravelry, I thought it to be a nice project. Mum Kim liked it too, but opted for a brown background, just as the tote.

Dus ging ik op zoek naar een geschikt garen. Softfun en Softfun Batik van Scheepjeswol vond ik erg geschikt, een katoen/acryl mix: lekker zacht en door de acryl lichter dan puur katoen.

So I went searching for a suitable yarn. Softfun and Softfun Batik by Scheepjeswol I found very suitable, a cotton/acrylic mix: soft and due to the acrylic not so heavy than pure cotton.

De eerste uiltjes werden snel uitgeprobeerd. Als een niet zo ervaren haakster was ik wel erg benieuwd hoe dat zou gaan. Dankzij het super duidelijk patroon ging het erg vlot. Het was toen juni en ik was er gerust in dat alles tegen januari vlotjes in orde zou komen, januari was nog héél ver weg. Ik nam weer andere projecten ter hand, er kwamen nieuwe projecten bij en ja, tussendoor haakte ik wel eens een stukje voor het dekentje.

The first owls were tried quickly. As a not so experienced crocheter I was curieus how they would work out. Thanks to the clear pattern it went smoothly. It was june then and I was sure that by january the blanket would be ready, january was still so far away... So I picked up other projects, started new ones and now and then I made a block for the blanket.

Inmiddels werd duidelijk dat Jeanneke (de  nieuwe naam voor Molleke sinds we wisten dat het een meisje zou worden) al in december ter wereld zou komen. Misschien moest ik me toch een beetje gaan haasten? Ach...
Het gevolg was dat het in december alle hens aan dek was. Andere projecten werden aan de kant geschoven.

In the meantime it became clear that Jeanneke (the new name for Molleke as we know now that it would be a girl) would already been born in december. Maybe I should hurry a bit? Oh well...

Ofcourse with the result that in december it was all hands on deck. Other projects were put aside.

Lapjes werden gehaakt. Honderden draadjes werden ingestopt! Really, ik heb ze bij benadering geteld, het moeten er minstens 300 geweest zijn!

En intussen had LIA haar entree op de wereld al gemaakt.
Met haar kleinheid en de feestdagen als excuus zou ik pas in januari op bezoek gaan...ik had nog even wat te doen...

Blocks were crocheted. Hunderds of loose ends were woven in. Really, I've counted them approximately, there were at least 300 ends...

Meanwhile LIA was born. I used her smallnes and the holidays as an excuse to visit her in january...I still had to do some things...

De lapjes aan elkaar zetten was weer een spannend moment. Zou dat vlot gaan? Ja, eigenlijk wel, alles klopte netjes en de lapjes werden langzaam aan een dekentje.

Assembling the blocks was an exciting moment. Would all fit well? Yes it did! And the blocks gradually turned into a blanket.

Ook de verdeling van de kleuren viel goed mee. Het leek me maar niet te lukken om de lapjes zo te schikken dat de kleuren netjes verdeeld werden. Maar het geheel valt me toch mee.

I had some trouble to arrange the blocks into a balanced color scheme. But seeing the result, I'm quite happy with it.

Een nieuw spannend moment: de oogjes van uiltjes maken en opnaaien. In het oorspronkelijk patroon zijn de pupillen zwarte knoopjes. Bij andere maaksters van dit dekentje hoorde ik daarover enige bezorgdheid. Dus nam ik geen risico en naaide ik de pupillen, nu ja, naaien...het was eigenlijk eerder wat foefelen. Ook het opnaaien van de oogjes viel niet zo mee, ze wilden niet altijd 'kijken' zoals ik wou. Een aantal uiltjes kijkt nu wat vreemd, maar vreemde uilen moeten er ook zijn, toch?

Another daunting moment: the making and sewing on of the eyes. In the original pattern the pupils are formed by buttons. Other makers of this blanket were a bit concerned about buttons and babies. So I decided to sew the pupils...it became a bit of a botch job I'm afraid.
The sewing on of the eyes wasn't easy either, they didn't want to 'look' into the direction I wanted them to look. There are some funny looking owls now, oh well, funny owls are needed as well, aren't they?

Oef, klaar! Een snel wasje en blocken. Zouden de oortjes van uiltjes naar boven willen blijven staan?

Phew, ready! A quick wash and then blocking. Will the ears of the owls stay up?

De oortjes staan bij het inpakken van het deken nog recht...

When wrapping up the blanket, the ears are still standing up...

Eindelijk!!! LIA onder haar dekentje.

Finally!!! LIA under her blanket.

 

Op bezoek bij Wol en Koffie Pop Up-store - Visiting Wol en Koffie Pop Up-store

Een Wol en Koffie Pop Up-store?  Dat moet een keertje van dichtbij bekeken worden.
Samen met Dominique trok ik naar Aarschot, niet goed wetend wat te verwachten.

A  Wol en Koffie Pop Up-store ? That needs to be explored! 

Along with Dominique I went to Aarschot, not really knowing what to expect.

 De gehaakte boom en de etalage zagen er alvast erg uitnodigend uit.

 












 The crocheted tree and the shop window looked already very inviting.

Binnen was het erg gezellig: wol, gehaakte en gebreide spulletjes en vooral zetels om gezellig al keuvelend te breien en te genieten van een kop koffie.

Inside it was very cosy: yarn, crocheted and knitted things and above all the sofa's where you can chat, knit and enjoy a cup of coffee. 

 

Bezielster Marlies haakt een baardmuts....                   Inspirer  Marlies crochets a bearded toque...

En natuurlijk moest er na het breien de nodige buit verzameld worden:

 And ofcourse after the knitting a little plundering was needed:

  

De enige echte Wol en Koffie-mok! 

The one and only Wol en Koffie-mug!

Een schattige steekkaartenwaaier met de basis haaksteken => hebbedingetje...

A cute set of cards with the basic crochet stitches => a must have...

En een 'paar' bolletjes wol, je weet maar nooit wanneer je ze nodig zal hebben.

 And ofcourse some yarn, you never know when you will need it.

Leuk gedaan Marlies, mag je nog doen!          Well done Marlies, you may do this again!

Dutch Crochet Along 2014

Haken, ik kan het en vind het leuk, maar veel ervaring heb ik niet. Dus toen ik ergens op Facebook hoorde over het initiatief van Tertia en Jolanda begon het ernstig te kriebelen. Zij zetten het As-We-Go-Stripey-Blanket van Hannah Davis om in een Nederlandse CAL.

I know how to crochet and like doing it, but I'm not experienced. So when I somewhere on Facebook heard about the initiative of Tertia and Jolanda I started to feel some urge. They transferred the As-We-Go-Stripey-Blanket by Hannah Davis into a Dutch CAL.

En of dat een succes was? De Facebookpagina ontplofte zo ongeveer, meer dan 23.000 leden maar liefst. Tertia en Jolanda kwamen in de pers en er waren verschillende meet-and-greets in Nederlandse handwerkzaken, met als grote finale het het treffen op Kreadoe waar de steken voor de laatste toer onthuld werden.

What a succes it was! Their Facebook page almost exploded, with more than 23.000 members. Tertia and Jolanda came in the media and there where several meet-and-greets in Dutch yarn shops. The big finish was at Kreadoe where they revealed the final row.

Ik maakte mijn deken met Calmer van Rowan. Ik kocht het al eerder omdat er een flinke korting op was, vanwege de stopzetting van dit garen. Ik ging er ooit wel eens iets mee maken. Nu was het zaak om de kleuren de combineren te schikken. Niet echt mijn ding, ik vind het doodeng eigenlijk. Dus veel gepuzzeld en gerekend, want ik had niet van elke kleur evenveel. Spannend! Maar eigenlijk vind ik het geheel wel goed geworden.

I made my blanket with Calmer by Rowan I bought it earlier because there was a discount on it due to the discontinuation of this yarn. Now I had to combine and arrange the colours. Not really my thing, in fact I find it scary. So I puzzled and calculated a lot. In the end I'm quite happy with the result.

Thank you Hannah, Tertia en Jolanda for al the hard work!