Spioneren in Arnemuiden - Spying in Arnemuiden

Grapje! Hoewel...

Just joking! Although...

Het zit zo: een paar weken geleden besloot ik een paar dagen naar Middelburg te gaan. Het leek me een fijn stadje om te bezoeken dus ik zou me er vast vermaken. Bovendien ligt Arnemuiden vlakbij en daar heeft Jeanet haar handwerkwinkel. Dat weet ik omdat ik haar blog volg. Ze schrijft leuk, over leuke dingen en vooral...regelmatig verschijnen er berichten over het Unikatgaren. Ik heb er al naar zitten kijken, en kijken, en....ok, ik geef het toe: ik heb er ook al een beetje over zitten kwijlen. Zulke mooie kleuren! Een paar weken voor ik zou komen was er nog een lading toegekomen dus ik zorgde voor een extra tas om een flinke voorraad in te slaan. Als het vakantie is mag dat.

A few weeks ago I planned a stay in Middelburg. It seems a nice town to visit and I was sure I would have I nice time over there. Moreover, Arnemuiden is nearby and there is Jeanet's yarn shop. I know that because I follow her blog. She writes lovely about nice things and especially I like the posts about the Unikat Yarn. I've been watching that yarn, I observed it, I examined it...and OK, I admit I also dribbled over it. Those colours! A few weeks before I would be there, a new delivery of the yarn arrived, so I brought an extra bag to take in some stash. Being on holiday that is allowed.

Extra leuk werd het toen ik las dat net in de dagen dat ik daar was, er een activiteit zou doorgaan: het doorknippen van een knipbies. Fijn, leuk! Andere breifanaten ontmoeten en meteen wat bijleren.
Al gebied de eerlijkheid me te zeggen dat fair isle-breien niet echt in mijn top 5 staat. Ik vind het echt wérken en ben er nog steeds niet super handig in. Maar toen ik over de knipbiesdemonstratie vertelde aan de Leuvense breigenotes waren die superenthousiast. Zij waren erg benieuwd hoe de bies verstevigd zou worden, en dat ik maar goed moest opletten zodat ik het ook in Leuven kon komen vertellen. Vandaar dat spioneren dus.

Even nicer was the fact that during the period I would be there, a workshop would take place: the cutting of a steek. Lovely! Meeting other knitting fanatics en learning something new in the mean time, what could be better? Although I have to admit that fair isle-knitting is not in my top 5. I find it really hard working and I'm still not very good at it. But when I told about the demonstration to my fellow knitters in Leuven, they where thrilled. They were curious which technique would be used to reinforce the steek. So they asked me to pay attention and tell them all about it afterwards. Hence the spying.

Dus vol verwachting stapte ik de winkel binnen, die Unikat, waar is die Unikat. Ik zag vijf bollen staan. Oei. Ach, dat kon vast niet alles zijn. Maar jawel hoor, de Unikat vliegt hier buiten en Jeanet had alweer een ellenlange bestellijst klaar. Slik. Maar niet getreurd, ik nam toch alvast een bol Unikat in de kleur 'Indian Summer' mee en een bolletje Summerspray sokkenwol (heb je nooit teveel van) en een streng donkerblauwe Traumseide.

Full of expectation I entered the shop, that Unikat, where is that Unikat? I saw five balls of it, but sure that couldn't be all of it? But oh yes, it was. The Unikat yarn sells like hot cakes and Jeanet has already I huge list of orders for it.  So I just bought one ball of Unikat in the colour 'Indian Summer', one ball Summerspray sock yarn ( I can never have enough of it) and a hank of dark blue Traumseide.

Intussen arriveerden de breidames. Het is in Arnemuiden niet anders dan in Leuven: er wordt vrolijk getaterd en geschaterd. Het wachten was op Charlotte, mét haar sjaal met knipbies. Ze had wel meer dan die ene sjaal bij! Wat een prachtige fair isle stukken maakt ze! Je kan haar projecten op Ravelry bekijken.

In the mean time the other knitting ladies were arriving. Arnemuiden is not different from Leuven: lively chatting and laughing is going on. We had to wait for Charlotte, and THE scarf with steek. When she arrived she brought more projects in Fair Isle, she makes really beautiful things. You can see them on Ravelry.

Maar dan waar het eigenlijk allemaal om ging: het knippen!
Voor dat de bies doorgeknipt kan worden moet deze eerst verstevigd worden, zodat ze naderhand niet kan gaan rafelen. Vaak wordt dit met de naaimachine gedaan, of wordt er met de hand een versteviging genaaid. Maar bij een lange in het rond gebreide sjaal is dat niet te doen. Dus demonstreerde Charlotte hiervoor een erg handige techniek. Langs de kniplijn, die over de middensteek van de bies loopt wordt aan weerszijden een ketting gehaakt. Flink als ik ben heb ik de techniek uitgeprobeerd op een proeflapje:

But then where it was all about: the cutting of the steek!
Before the steek can be cut, it need to be reinforced to avoid fraying. Often it's done with the sewing machine or by hand. But on a long, knitted in the round scarf that's impossible. So Charlotte showed us an handy technique. Alongside the cutting line, a slipstitch is crochetted. Brave as I am, I tried this technique on a swatch.

Knipbies van 7 steken
Steek of 7 stitches

Een ketting haken over een half v-tje van steek 3 en een half v-tje van steek 4 (= de middelste steek)
Crochetting slipstitches over half stitch 3 en half stitch 4 (= the middle stitch of the steek)

Aan het einde van het werk keren en haken over een half v-tje van steek 5 en een half v-tje van steek 4 (= de middelste steek)
Turn at the end, and crochet slipstitches over half stitch 5 and half stitch 4 (= the middle stitch of the steek)

Nu kan je heel voorzichtig gaan knippen tussen de twee kettingen, dus dwars over steek 4.
Now you can carefully cut between the two rows of slipstitches, so right through the center of stitch 4

Ik weet het, ik had voor de duidelijkheid beter dikker garen en duidelijkere kleuren gebruikt. Maar hier, bij Kate Davies vind je een hele tutorial over de knipbies en de verdere afwerking ervan.

Want nee, na dat knippen ben je nog niet klaar. Je moet dan nog een massa steken oprapen om een boord te breien die dan over de geknipte rand komt. 

I know, I should have used a thicker yarn and better colours to make it more clear. But, here, on the site of Kate Davies, you can find a whole tutorial about the steek and the further finishing of it. Because it's not finished after the cutting. Then you have to pick up a whole lot of stitches to be able to knit a border that comes over the cutting edge. 

Ik werd er een beetje ongelukkig van...

Garen: Lana Grossa Seta/Cashmere & Regia Silk

Ok, het gaat maar om een paar sokken, leuk was het niet.
Fair isle is mooi, het breien ervan een corvee. Althans voor mij. Ik breide met de tweehandige techniek, en daar werd flink mee geworsteld. Maar het werd wel 'iets'. Al zagen de motiefjes er tot mijn verbijstering zo rommelig uit. Ik deed het nochtans zoals het hoorde dus ik zette stug door. Het zou wel iets met oefening en kunst baren enzovoort te maken hebben.

Toen het eerste been af was, wou ik het resultaat wel eens om mijn been zien...

Ahum...het been was niet over mijn hiel te krijgen. Bij de effen rijen tussen de motiefjes werd de draad van de motiefjes netjes zoals het hoort meegenomen. Nu ja, niet helemaal zoals het hoort blijkbaar want daar knelde het schoentje de sok.
Zucht...het zat echt niet mee!

Maar koppigheid zit me in het bloed, dus ik begon opnieuw. Het breiwerk na elke naald even flink oprekkend. Sok één was af.

Intussen had ik wat op internet gezocht over fair isle en problemen die zich kunnen voordoen. Ik vond een artikel over de dominantie van een kleur: de kleur die 'de kortste weg' gebruikt wordt het meest dominant. Of zoiets...het klonk allemaal nogal ingewikkeld en ik zou het later nog wel eens herlezen en tot me door laten dringen. Zoals dat dan gaat vergat ik de link ergens te noteren en is herlezen er nog steeds niet van gekomen.

Toch bleef het een beetje in mijn brein hangen, hoe je de langste en de korste weg van het garen bekijkt ging mijn petje te boven, maar als ik nu eens van hand wisselde? Dus het motief met de rechterhand breien in plaats van zoals bij de eerste sok met de linkerhand.
En raar maar waar, het gaf een ander effect, nog niet helemaal zoals ik het wou, maar lang niet meer zo rommelig.

 

Na veel gezucht en gemor heb ik nu een paar fair isle sokken. Wat rommelig nog, maar dat mag bij een pas aangeleerde techniek. Trouwens, wie zal me aan de voeten gaan liggen om de motiefjes in detail te bekijken?

Fair Islesokken en een sjaal voor oma Maria

Zaterdag ging de cursus Fair Islesokken breien van start in 't Wolwinkeltje. Het Fair Islemotief is dat van de Caithness Socks van Rowan, de voet van de sok wordt gebreid naar het favoriete model van Gerda. De meesten breien de sokken in Rowan Tweed, maar ik had nog twee bollen Meilenweit 50 Seta/Cashmire in een soort paars en besloot er enkele kleuren bij te kopen: ecru, zachtgroen en jeansblauw. Een echt Inge-palet constateerde ik achteraf. Een mens wordt op den duur herkenbaar aan zijn kleuren.
Wol en keuren kiezen is altijd een vrolijk gebeuren, maar de Fair Isle ademde nu wel heel zwaar in mijn nek. Ik maakte er al kennis mee in de cursus van de Jubilee Throw en wist dus dat het niet min was. Ik troostte me met de gedachte dat je bij het rondbreien enkel rechts breit, dat het dus makkelijker ging zijn. En ja...ja...het lijkt op Fair Isle...

Al zitten er nog vreemde steken en steken - en dan vooral hun kleur - die lijken te verdwijnen tussen. Heb al overwogen om opnieuw te beginnen, maar heb besloten om eerste de twee benen af te breien. Pas als er een duidelijk merkbaar verschil is tussen het eerste en tweede been doe ik het eerste opnieuw. Zo'n eerste Fair Isleproject hoeft immers nog niet perfect te zijn probeer ik me voor te houden. En het zijn sokken, geen megaproject zoals de Jubilee Throw, die wil ik perfect bijna perfect hebben.

Wordt vervolgd...

Naast het gezwoeg op de Fair Isle werkte ik intussen een sjaal af. De oma van de buurjongens werd eind september 70 en toen deze datum al voorbij was, viel me in dat dat een goede reden was om in de wolvoorraad en de voorraad patronen te duiken. Het werd een Three Sisters Scarf gebreid met een bol Jawoll Magic van Lang in herfsttinten.

Het lacepatroon is snel en makkelijk te breien, maar ik had de sjaal toch wat breder en langer gewild. Maar ja, 1 bol is 1 bol, dus ik moest het er mee doen. En volgens het patroon was 400m genoeg. Besef nu dat ik eigenlijk de sjaal niet nagemeten heb. Snel nog even doen... Dat valt mee, breedte komt quasi overeen en hij is dik 25 cm langer. Na het blocken toch. Dat heb ik namelijk netjes gedaan. Ik vind het een heel gedoe en ik heb niet de plaats noch het materiaal ervoor. Maar soms heb ik van die geniale invallen! Ik heb een ligbed met een doek van textileen (zo van dat fijn geweven plastic). Het is een ligbed van 'jan-mijn-voeten': als je er op gaat liggen zak je door tot op de ijzeren staven van de steunen en dat ligt niet echt lekker. En de rugleuning blijkt onverstelbaar, hij is wel verstelbaar maar dat is maar tot je op de zetel gaat zitten, dan zakt de boel gewoon helemaal plat weg. Het is was dus een sta in de weg. Tot mijn geniale inval: het is een prima ondergrond om op te blocken! Een gestreepte dekbedovertrek - handig die lijnen! - erop en voila, blocken maar!
Wat ik me wel afvraag: hoe leg je dat blockproces uit als je zo'n sjaal cadeau doet? Zo van: 'Ja hoor, de sjaal kan gewassen worden, maar dan moet je hem daarna wel opnieuw blocken. Dat doe je op een ondergrond en een massa kopspelden.' Zo'n cadeau lijkt me dan opeens een block aan het been te worden. Hoe doen jullie dat? Geven jullie er blockinstructies bij?

Een deken en warme pantoffels

Zaterdag ging in 't Wolwinkeltje een nieuwe breicursus van start. Een ware uitdaging deze keer, we startten met de Jubilee Throw van Rowan, ontworpen door Kaffe Fasset.

Aan enthousiasme geen gebrek, maar bij het proeflapje werd er al heel wat gezucht en gesakkerd. Het eerste blok wordt in fair isle gebreid, niet in het rond zoals meestal, maar in heen- en weer gaande naalden. We doen het ook tweehandig: je breit één kleur met de linkerhand, de andere kleur met de rechterhand.
Hoewel ik voor de rest overwegend linkshandig ben, weigert mijn linkerhand vlot te breien. Heb er even op gelet bij het gewoon breien en mijn linkerhand en dan vooral mijn wijsvinger doet heel wat werk zoals priem vasthouden en steken tegenhouden. Terwijl deze wijsvinger bij het fair isle breien de draad moet leiden en dus 'vrij' moet zijn. Hij wil het niet. Hij is compleet getraind en geprogrammeerd voor zijn eerdere taken. Dus nu probeer ik ook tijdens het gewoon breien mijn linkerwijsvinger een beetje werkeloos in de lucht te houden. Misschien ontwent hij zo een beetje...
Bijgevolg ben ik dus nog niet verder dan wat gebroddel aan een proeflapje. Maar ik ga stug door!
Als ik het proeflapjesstadium voorbij ben, kom ik voor een nieuwe horde te staan: de kleuren. We beginnen met het blok rechtsonderaan, het bruin-okerkleurig. Dat zijn niet echt mijn kleurtjes. Maar durf ik aan een ontwerp van de master himself te gaan sleutelen? En als ik de kleuren van één blok verander, gaat dat dan niet vloeken bij de rest? Tips zijn welkom!
Dit is de eerste lading kleurtjes - felted tweed dk -  die we kregen:

Als ik het bruin nu eens vervang door het turquoise? Of door bordeaux?

De dames aan het werk, en moeilijk is het, want zelfs Gerda en Rosemie raken wel eens de draad kwijt en gaan dan bij elkaar te rade  ;-)

Gelukkig zijn er ook makkelijker projecten, die tussendoor even gefabriceerd worden. Zo moest er tegen zondag een cadeautje klaar zijn, iets voor een koukleum. Gevilte pantoffels leken me daarvoor ideaal. Ik ging aan de slag met Clowncolor Wash+Filz-it!  van Schachenmayr en een bijbehorend patroon.

Het gebreide resultaat ziet er altijd een beetje reusachtig uit:

Maar na het wassen komt het helemaal goed!