Muness

Omdat ik zo tevreden ben over het katoenen zomersjaaltje dat ik ooit breide (voor mijn Ravelry- en blogperiode) wilde ik nog eens een zomerse sjaal breien.

 
Ik had er het ideale garen voor liggen: Traumseide van Atelier Zitron in nachtblauw. Een patroon moest ik nog zoeken. Wat je dan niet allemaal aan moois vindt! Meteen ideeën genoeg voor nog tientallen andere sjaals. Uiteindelijk koos ik 'Muness' van Monique Boonstra. Dat patroon werd in het speciale lace nummer van Simply Breien in 2013 gepubliceerd. Monique ontwierp dit patroon in opdracht van Wereldwol. Kijk eens aan: Een garen en een patroon uit de eigen voorraad, gratis shoppen bij mezelf!

Het garen breide heerlijk en het patroon is eenvoudig maar elegant. Het resultaat mag er dan ook zijn, al zeg ik het zelf. Na het blocken heb ik een prachtige, luchtige sjaal, inclusief twee foutjes. Tsja, zo ben ik, het moet vooruit gaan en als ik een fout ontdek probeer ik ze min of meer recht te zetten of ik negeer ze. Kantbreiwerk uithalen is immers geen lachje, ok, je kan een lifeline plaatsen, maar daar moet je tijd voor maken. En daar ben ik dus niet goed in...

Maar ik wil dat toch eens gaan doen, tijd maken voor die verfijning en streven naar perfectie. Soms is dat goed voor de ontwikkeling van geduld en wilskracht. ;-)
Die extra tijd vergeet je, foutjes blijf je zien...

 

Years ago I knitted a cotton summer shawl with which I'm very happy. So I decided it was time to knit another summer shawl.
I had the ideal yarn for it in my stash: Traumseide by Atelier Zitron in nightblue. Only had to find a pattern. I browsed and browsed and I saw so many lovely patterns that I have enough ideas for several dozens of shawls. But I choose out of the special lace edition by Simply Breien a pattern by Monique Boonstra called 'Muness' , which she designed for Wereldwol. 

Well, well, well, yarn and a pattern out of my stash! It felt as free shopping in my own little store.

The yarn knitted smoothly and the pattern is simple but elegant.
As I say so myself, the result is impressive. After blocking I have a beautiful airy shawl, including two flaws.
That is so typical for me, I want it to go quickly. When I see a mistake I try to fix it by boggling or I ignore it. Pulling out lacework is no fun. Although you could use a lifeline to make it easier to fix mistakes in lace knitting and prevent to have to rip your complete work. But that takes time, and that's where I'm not good in.
Though I want to learn it, taking time in the pursuit of perfection and refinement. Sometimes it can be good to develop patience and willpower. ;-)
The extra time spend you'll forget, the flaws will stay visible...

Nederlandse Breidagen

Weer een uitstapje naar Nederland - dank je wel noorderburen om zulke fijne brei-dingen te organiseren! - deze keer wel met compagnon.

Fris en monter gingen we de baan op. Maar wat was dat brandluchtje toch? Ah, de GPS-kabel die een beetje smeult. Geen nood, de route is uitgeprint dus we kunnen zonder.

Een eindje verder start een zwaantje zijn motor en rijdt de baan op. Ik zei nog tegen mijn compagnon: "Ze hebben je opgemerkt!" Het zwaantje maakt wat vreemde zwaaibewegingen, maar de bedoeling ontging ons. Misschien moest het rijvak vrijgemaakt worden? We deden het voor alle zekerheid maar. Tot we doorkregen dat het de bedoeling was dat er twee autobussen aan de kant moesten.

Oef, we konden weer verder, op naar de ring van Rotterdam. De ring rondom Rotterdam blijkt een groot fenomeen te zijn. Heel groot, en lang, eindeloos lang. En waarom staan er zoveel dezelfde borden boven en aan verschillende rijstroken en uitritten? Het lijken wel een paar copy-pastes teveel. Toch maar ergens afrijden dan. Plekje gezocht om ons even te beraden en Google Maps te raadplegen. Oei, beide smartphones wilden niet online gaan. (Thuisgekomen dacht ik pas aan roaming, tsja, we zijn dan ook breiers geen IT-nerds.) De papieren kaart dan maar, oud en vergeeld maar toch altijd handig. Klein probleempje: waar waren we eigenlijk? Terug de baan op, een beetje op gevoel af en bij een benzinestation vroegen we raad. Wat bleek? Eigenlijk zaten we best wel heel dicht bij de juiste afrit - al vrees ik dat we Rotterdam wel écht zo ongeveer helemaal om gereden hebben - en in een mum van tijd bereikten we nu Rijswijk. 

Nog even zoeken naar De Broodfabriek en we konden los. En los gingen we!

Atelier Wol en Zijde, jammer dat Bob de wever net uit beeld is.
Atelier Wol en Zijde, sadly Bob the weaver is not showing.

Traumseide van Atelier Zitron

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Colorways: supermooie garens, maar voor sommige moet ik nog wat sparen.
Colorways: beautiful yarns, for some of them I have to save up for next time.

Om toch al iets van bij Colorways mee te nemen, een paar effen sokkenwolletjes. Die komen altijd van pas.
For now I bought some solid sock yarn, always good to have in stock.

Recht en averecht: voor breiers met pit.
Recht en averecht: for spunky knitters.

 

 

Een keertje een garen van Madeline Tosh proeven stond op mijn verlanglijstje.
Een streng prairie zal ooit een sjaal worden.
Yarn by Madeline Tosh was on my wishlist. This Prairie will become a shawl in time...

 

Bij Puk Vossen kocht ik HiyaHiya breinaalden, die stonden ook al een tijd op het verlanglijstje. Ik vergat een foto van het kraam te nemen, volgende keer beter!
At Puk Vossen I bought HiyaHiya needles, they were on my wishlist too. I forgot to take a picture of the stand, next time I will!

 
Again a trip to the Netherlands - thank you northern neighbours for organising all these fine knitting-events! - this time with my compagnion.

Bright and shiny we went up our way. But where was that burning smell coming from? Ah, the GPS-cable was smoldering. No worries, I had printed out our route.

A bit further a motorcycle cop started is motor and drove up onto the runway. He made some waving gestures, which we didn't understand. Should we clear the lane? We did so to be sure. I bit further we realised that he wanted some autocars go to the side.

Whew, we could drive on, towards the ring road of Rotterdam. That is a huge thing! And why are there so many same plates above the lanes and near the exits. It's like a few copy-pastes to many. We took an exit to think and to consult Google maps. Both smartphones wouldn't connect to the Internet. (when I was already home I thought about roaming...well, we are knitters no IT-nerds). Then we took out an old paper map, but where were we? So we went back on the road and stopped at a petrolstation. It seemed we were  near the right exit. In no time we reached Rijswijk.

A little search for 'De Broodfabriek' and we could let our selves go.

Spioneren in Arnemuiden - Spying in Arnemuiden

Grapje! Hoewel...

Just joking! Although...

Het zit zo: een paar weken geleden besloot ik een paar dagen naar Middelburg te gaan. Het leek me een fijn stadje om te bezoeken dus ik zou me er vast vermaken. Bovendien ligt Arnemuiden vlakbij en daar heeft Jeanet haar handwerkwinkel. Dat weet ik omdat ik haar blog volg. Ze schrijft leuk, over leuke dingen en vooral...regelmatig verschijnen er berichten over het Unikatgaren. Ik heb er al naar zitten kijken, en kijken, en....ok, ik geef het toe: ik heb er ook al een beetje over zitten kwijlen. Zulke mooie kleuren! Een paar weken voor ik zou komen was er nog een lading toegekomen dus ik zorgde voor een extra tas om een flinke voorraad in te slaan. Als het vakantie is mag dat.

A few weeks ago I planned a stay in Middelburg. It seems a nice town to visit and I was sure I would have I nice time over there. Moreover, Arnemuiden is nearby and there is Jeanet's yarn shop. I know that because I follow her blog. She writes lovely about nice things and especially I like the posts about the Unikat Yarn. I've been watching that yarn, I observed it, I examined it...and OK, I admit I also dribbled over it. Those colours! A few weeks before I would be there, a new delivery of the yarn arrived, so I brought an extra bag to take in some stash. Being on holiday that is allowed.

Extra leuk werd het toen ik las dat net in de dagen dat ik daar was, er een activiteit zou doorgaan: het doorknippen van een knipbies. Fijn, leuk! Andere breifanaten ontmoeten en meteen wat bijleren.
Al gebied de eerlijkheid me te zeggen dat fair isle-breien niet echt in mijn top 5 staat. Ik vind het echt wérken en ben er nog steeds niet super handig in. Maar toen ik over de knipbiesdemonstratie vertelde aan de Leuvense breigenotes waren die superenthousiast. Zij waren erg benieuwd hoe de bies verstevigd zou worden, en dat ik maar goed moest opletten zodat ik het ook in Leuven kon komen vertellen. Vandaar dat spioneren dus.

Even nicer was the fact that during the period I would be there, a workshop would take place: the cutting of a steek. Lovely! Meeting other knitting fanatics en learning something new in the mean time, what could be better? Although I have to admit that fair isle-knitting is not in my top 5. I find it really hard working and I'm still not very good at it. But when I told about the demonstration to my fellow knitters in Leuven, they where thrilled. They were curious which technique would be used to reinforce the steek. So they asked me to pay attention and tell them all about it afterwards. Hence the spying.

Dus vol verwachting stapte ik de winkel binnen, die Unikat, waar is die Unikat. Ik zag vijf bollen staan. Oei. Ach, dat kon vast niet alles zijn. Maar jawel hoor, de Unikat vliegt hier buiten en Jeanet had alweer een ellenlange bestellijst klaar. Slik. Maar niet getreurd, ik nam toch alvast een bol Unikat in de kleur 'Indian Summer' mee en een bolletje Summerspray sokkenwol (heb je nooit teveel van) en een streng donkerblauwe Traumseide.

Full of expectation I entered the shop, that Unikat, where is that Unikat? I saw five balls of it, but sure that couldn't be all of it? But oh yes, it was. The Unikat yarn sells like hot cakes and Jeanet has already I huge list of orders for it.  So I just bought one ball of Unikat in the colour 'Indian Summer', one ball Summerspray sock yarn ( I can never have enough of it) and a hank of dark blue Traumseide.

Intussen arriveerden de breidames. Het is in Arnemuiden niet anders dan in Leuven: er wordt vrolijk getaterd en geschaterd. Het wachten was op Charlotte, mét haar sjaal met knipbies. Ze had wel meer dan die ene sjaal bij! Wat een prachtige fair isle stukken maakt ze! Je kan haar projecten op Ravelry bekijken.

In the mean time the other knitting ladies were arriving. Arnemuiden is not different from Leuven: lively chatting and laughing is going on. We had to wait for Charlotte, and THE scarf with steek. When she arrived she brought more projects in Fair Isle, she makes really beautiful things. You can see them on Ravelry.

Maar dan waar het eigenlijk allemaal om ging: het knippen!
Voor dat de bies doorgeknipt kan worden moet deze eerst verstevigd worden, zodat ze naderhand niet kan gaan rafelen. Vaak wordt dit met de naaimachine gedaan, of wordt er met de hand een versteviging genaaid. Maar bij een lange in het rond gebreide sjaal is dat niet te doen. Dus demonstreerde Charlotte hiervoor een erg handige techniek. Langs de kniplijn, die over de middensteek van de bies loopt wordt aan weerszijden een ketting gehaakt. Flink als ik ben heb ik de techniek uitgeprobeerd op een proeflapje:

But then where it was all about: the cutting of the steek!
Before the steek can be cut, it need to be reinforced to avoid fraying. Often it's done with the sewing machine or by hand. But on a long, knitted in the round scarf that's impossible. So Charlotte showed us an handy technique. Alongside the cutting line, a slipstitch is crochetted. Brave as I am, I tried this technique on a swatch.

Knipbies van 7 steken
Steek of 7 stitches

Een ketting haken over een half v-tje van steek 3 en een half v-tje van steek 4 (= de middelste steek)
Crochetting slipstitches over half stitch 3 en half stitch 4 (= the middle stitch of the steek)

Aan het einde van het werk keren en haken over een half v-tje van steek 5 en een half v-tje van steek 4 (= de middelste steek)
Turn at the end, and crochet slipstitches over half stitch 5 and half stitch 4 (= the middle stitch of the steek)

Nu kan je heel voorzichtig gaan knippen tussen de twee kettingen, dus dwars over steek 4.
Now you can carefully cut between the two rows of slipstitches, so right through the center of stitch 4

Ik weet het, ik had voor de duidelijkheid beter dikker garen en duidelijkere kleuren gebruikt. Maar hier, bij Kate Davies vind je een hele tutorial over de knipbies en de verdere afwerking ervan.

Want nee, na dat knippen ben je nog niet klaar. Je moet dan nog een massa steken oprapen om een boord te breien die dan over de geknipte rand komt. 

I know, I should have used a thicker yarn and better colours to make it more clear. But, here, on the site of Kate Davies, you can find a whole tutorial about the steek and the further finishing of it. Because it's not finished after the cutting. Then you have to pick up a whole lot of stitches to be able to knit a border that comes over the cutting edge.