Nog een keer slipped stitches

Nu ik ze ken wil ik ze meer gaan gebruiken en uitvissen wat er allemaal mee kan.

Het Walk On The Moon-patroon zat al langer in mijn favorieten op Ravelry. Ik zag het eindresultaat ervan bij collegabreister Dominique en vond hem prachtig: het model, de kleurencombinatie, de mooie steken waarvan ik toen nog niet wist dat het slipped stitches waren.

Het originele patroon maakt gebruik van drie kleuren, maar omdat deze sjaal moest passen bij mijn vingerloze handschoentjes hield ik het bij mijn twee kleuren in de Jawoll Superwash . En ik ben tevreden, héél tevreden.

Het breien van deze sjaal was een feest. Ik was elke keer nieuwsgierig naar de rijen met de slipped stitches en door het wisselen van kleur werd het al helemaal nooit saai. De tip die de beschrijving geeft over het langs de zijkant meenemen van de niet gebruikte kleur, maakt dat het draden instoppen beperkt blijft.

 

 

Wat zeker een must is, is een rondbreinaald die lang genoeg is. Ik gebruikte er eentje van 80 cm. Op het einde van het patroon was het met 604 steken echt dringen op de draad. Toen ik ontdekte dat voor de boord alle steken verdubbeld moesten worden, vlogen ze me bijna om de oren.

De vorm van de sjaal zorgt ervoor dat hij mooi en goed over de schouders hangt. Hij lijkt me praktischer dan de klassieke driehoekssjaal. Alleen de manier van dragen zal ik nog moeten uitproberen: gewoon omslaan of met een speld. Maar dat is iets voor in de herfst, voor nu mag hij - samen met de handschoentjes - hopelijk voor héél lang de kast in.

 

Dit was 2013

Het nieuwe jaar is al weer even bezig, maar een overzichtje van het voorbije jaar kan nog wel. Toen nam ik me immers voor om tenminste 10 projecten af te werken.

Even kijken hoe dat gelukt is.

Ster van Bethlehem - gestart oktober 2009

Detail Ster van Bethlehem

Eenvoudige sok in boordsteek - Meilenweit Cotton van Lana Grossa

Geraffineerde kabels uit "Breien to go: sokken"
gebreid in Meilenweit Soja van Lana Grossa

 Kabeltopje, breigaren uit de voorraad

Vest in Noro Taiyo, design 9 uit Noro Mardi Gras

Gregrory-sjaal van Marianne Isager

Half Granny Square Shawl

Gehaakte sjaal

Ajourvestje

Kabeltopje

Van sjaal naar sok

Kous met gaatjes

Hitchhicker

OHL-string

Speldenkussen

Gevilte pantoffels

Sjaal voor oma Maria

Fair Isle sokken

Lonely Tree Shawl

Polswarmers

Polswarmers -2de paar

Fijne sokjes

Zo, 2013 was een meer dan goed jaar op handwerkvlak. En voor 2014...wat meer quiltwerk misschien? Er ligt meer dan genoeg te wachten.

Eindelijk nog eens iets af!

Ik zag even door de bomen het bos niet meer. Teveel projecten, dingen die moeilijker waren dan ik had gedacht, zelfs dingen die mislukten. Ik kreeg er echt stress van!

Dat kon niet zijn vond ik, stress krijgen van een hobby, tsssss, dan ben je echt wel fout bezig.
Ik moest een oplossing bedenken, zen worden, weer mindful aan de slag gaan. En die oplossing vond ik. Gewoon een nieuw project beginnen! Ik weet dat het vreemd klinkt, maar een overstresste, redelijk verslaafde hobbyist hanteert haar eigen overlevingsstrategieën. Je zou het bijna homeopathie kunnen noemen eigenlijk. Ik koos voor een project dat ik snel even kon doen. Met veel herhalingen, weinig denkwerk, een project waarin ik lekker kon 'doorvlammen'.

Ik koos voor de Lonely Tree Shawl (no pun intended) en ik had er het perfecte garen voor liggen: Tosca Light van Lang .
En huppakee op een week was hij af! Ik breide er zelfs nog chart D en chart E bij om hem wat groter te maken. Eigenlijk vind ik hem nog steeds wat te klein, maar de bol was op en ik...ik zag het weer helemaal zitten!

Fair Islesokken en een sjaal voor oma Maria

Zaterdag ging de cursus Fair Islesokken breien van start in 't Wolwinkeltje. Het Fair Islemotief is dat van de Caithness Socks van Rowan, de voet van de sok wordt gebreid naar het favoriete model van Gerda. De meesten breien de sokken in Rowan Tweed, maar ik had nog twee bollen Meilenweit 50 Seta/Cashmire in een soort paars en besloot er enkele kleuren bij te kopen: ecru, zachtgroen en jeansblauw. Een echt Inge-palet constateerde ik achteraf. Een mens wordt op den duur herkenbaar aan zijn kleuren.
Wol en keuren kiezen is altijd een vrolijk gebeuren, maar de Fair Isle ademde nu wel heel zwaar in mijn nek. Ik maakte er al kennis mee in de cursus van de Jubilee Throw en wist dus dat het niet min was. Ik troostte me met de gedachte dat je bij het rondbreien enkel rechts breit, dat het dus makkelijker ging zijn. En ja...ja...het lijkt op Fair Isle...

Al zitten er nog vreemde steken en steken - en dan vooral hun kleur - die lijken te verdwijnen tussen. Heb al overwogen om opnieuw te beginnen, maar heb besloten om eerste de twee benen af te breien. Pas als er een duidelijk merkbaar verschil is tussen het eerste en tweede been doe ik het eerste opnieuw. Zo'n eerste Fair Isleproject hoeft immers nog niet perfect te zijn probeer ik me voor te houden. En het zijn sokken, geen megaproject zoals de Jubilee Throw, die wil ik perfect bijna perfect hebben.

Wordt vervolgd...

Naast het gezwoeg op de Fair Isle werkte ik intussen een sjaal af. De oma van de buurjongens werd eind september 70 en toen deze datum al voorbij was, viel me in dat dat een goede reden was om in de wolvoorraad en de voorraad patronen te duiken. Het werd een Three Sisters Scarf gebreid met een bol Jawoll Magic van Lang in herfsttinten.

Het lacepatroon is snel en makkelijk te breien, maar ik had de sjaal toch wat breder en langer gewild. Maar ja, 1 bol is 1 bol, dus ik moest het er mee doen. En volgens het patroon was 400m genoeg. Besef nu dat ik eigenlijk de sjaal niet nagemeten heb. Snel nog even doen... Dat valt mee, breedte komt quasi overeen en hij is dik 25 cm langer. Na het blocken toch. Dat heb ik namelijk netjes gedaan. Ik vind het een heel gedoe en ik heb niet de plaats noch het materiaal ervoor. Maar soms heb ik van die geniale invallen! Ik heb een ligbed met een doek van textileen (zo van dat fijn geweven plastic). Het is een ligbed van 'jan-mijn-voeten': als je er op gaat liggen zak je door tot op de ijzeren staven van de steunen en dat ligt niet echt lekker. En de rugleuning blijkt onverstelbaar, hij is wel verstelbaar maar dat is maar tot je op de zetel gaat zitten, dan zakt de boel gewoon helemaal plat weg. Het is was dus een sta in de weg. Tot mijn geniale inval: het is een prima ondergrond om op te blocken! Een gestreepte dekbedovertrek - handig die lijnen! - erop en voila, blocken maar!
Wat ik me wel afvraag: hoe leg je dat blockproces uit als je zo'n sjaal cadeau doet? Zo van: 'Ja hoor, de sjaal kan gewassen worden, maar dan moet je hem daarna wel opnieuw blocken. Dat doe je op een ondergrond en een massa kopspelden.' Zo'n cadeau lijkt me dan opeens een block aan het been te worden. Hoe doen jullie dat? Geven jullie er blockinstructies bij?

Hitchhicker en een ludieke string

Neen, ik kwam geen hitchhicker in een string tegen. Ik breide beiden wel. Alles kan!

De Hitchhicker is één van de geweldige patronen van Martina Behm. Verrassend simpel, verslavend ook. Op Ravelry zie je hoe populair dit ontwerp is en wat mensen er zelf nog bij bedenken. Ik denk dat het voor mij ook niet bij deze ene zal blijven.

Mijn Hitchhicker breide ik met Estio van Lang. En fijn garen voor mij, want het 'piekt' niet. Ik word bijna wanhopig van alle mooie garens die ik zie en waar ik dingen mee wil maken die ik zelf niet zal kunnen (ver)dragen. Het moeten dus allemaal cadeautjes worden...er zit er inmiddels weer eentje in de pijplijn. Gelukkig verjaren mensen jaarlijks, of ze dat nu fijn vinden of niet. Geen enkele datum wordt echt geschrapt, ook niet op vraag!  ;-)

Dan die string. Dat idee ontstond toen ik bij de foto van het begin van een triangle sjaal, de vraag kreeg of dat een string was. De vraag kwam van een man, natuurlijk. Er wordt dan algauw wat over en weer gegrapt. Dus deze man kreeg gisteren op de fuif voor zijn 40ste verjaardag zijn eigen OHL-string. Ook hiervoor vond ik op Ravelry het patroon.

Of hij draagbaar is wil ik betwijfelen, maar ach, er mag ook al eens iets ludieks gebreid worden.
Maar nu is het weer volle gas vooruit, er moeten nog een hele boel serieuze dingen afgewerkt worden...

Gregory-sjaal van Marianne Isager (FO 07/2013)

Zo, dat gaat vlot!

Ergens begin dit jaar leek het me leuk om als goed voornemen dit jaar voor 10 afgewerkte projecten te gaan, minstens. Kwestie van de UFO's wat weg te werken en mezelf tot enige spoed aan te zetten. Ik ben namelijk niet zo snel, en ik heb nog zoveel ideeën en nog zoveel zin om van alles te proberen. Over het tempo waaraan ik nieuwe UFO's creëer gaat het hier niet. Het gaat hier om, jawel, al het 7de afgewerkt project dit jaar.

In de breigroep van 't wolwinkeltje stond de gregory-sjaal van Marianne Isager op het programma. Leuk, ik zit immers in een breifase.
Maar: wol prikt, piekt, steekt, jeukt. Woeahhhh, ik kan er echt niet tegen, de rillingen lopen me over de rug als ik er aan denk. Ik denk terug aan mijn lagere schooltijd, aan kniekousen (die ik zo laag mogelijk naar beneden rolde), kousenbroeken (die konden dus niet zomaar naar beneden) en prikkende truien met een rolkraag. Echt, ik wil het mezelf in mijn volwassen leven nooit meer aandoen!

Maar er zijn zoveel mooie wollen garens, om nog maar te zwijgen van de dingen die je er mee kan maken.

En nu was er dus Gregory...maar wacht eens even? Was er niet een vriendin binnenkort jarig? Eentje die niet zo prikpiek-gevoelig als ik is? Oh ja, ik kon lekker meedoen aan dit projectje! Ik stuurde vriendin de link naar de wolletjes van Isager en vroeg haar om kleurtjes te kiezen. Ik kende het antwoord al: veel te moeilijk om te kiezen. Maar turquoise vond ze wel heel mooi.

De eerste les bestond uit een proeflapje maken, om te spelen met kleuren en te zien hoe kleuren op elkaar inwerken. Ze verzachten of versterken elkaar. Dat moest van Rosemie. We zuchtten een beetje, want wij zijn van die types die gewoon willen beginnen, doorwerken en resultaat zien. De volgende projecten hangen immers al als een hete adem in onze nek. Rosemie hield voet bij stuk, we moesten dat écht proberen en het ervaren, die werking van kleuren op elkaar. Ok, dan maar.... Toegegeven, Rosemie heeft gelijk. Daar heeft ze ook de nodige ervaring voor, met kleuren én met haastige dames. Het was boeiend om te zien hoe sommige kleuren elkaar opheffen, of net doen uitkomen. Hoe iedereen zo toch zijn eigen kleurpalet heeft, hoe sommigen voor contrast en anderen voor ton-sur-ton kozen.

Zelf ging ik eerst zonder turquoise aan de slag, want dat moest nog 'opgebold' worden. Daarna mét het turquoise en na verschillende combinaties koos ik er een petroleumblauw en een zachtgroen bij.

Tussen alle andere projecten door was de sjaal dit weekend opeens af.

 

Vriendin was intussen al lang jarig geweest en het weer vraagt eindelijk ook niet meer om een sjaaltje. Toch kreeg ze hem vandaag, op een terrasje in de zon met een lekkere ijskoffie.Omdat dat mag en kan...

Op naar FO 08/2013

To blog or not to blog

 
Ik vraag het me al een hele tijd af: to blog or not to blog. En eigenlijk ben ik er nog steeds niet helemaal uit. 

Zelf vind ik het zalig om door blogs te snuisteren en veel te veel ideeën op te doen. Ik wil ook wel eens wat van mijn gepriegel tonen. Nu doe ik dat via Facebook, zo blijft het onder vrienden. Maar dat zijn niet allemaal priegelaars. Van een breigenote hoorde ik dat ze leuke medebreisters had leren kennen door haar blog.

Dus...ik doe het gewoon en zie wel wat het geeft.

Vandaag heb ik eindelijk nog eens wat gequilt. Patchwork en quilten liggen wat stil door het recentere breivirus, om nog maar te zwijgen van een potentieel haakvirus...

Er valt nog heel wat te quilten aan deze geappliceerde bloemenquilt. Omdat ik er van uitging dat ik appliceren niet zo mooi en niet zo leuk vond, en ik destijds nog een onervaren quiltster was, kocht ik heel goedkope katoenen stof. Lees: harde, stugge stof. Het mag duidelijk zijn dat ik er erg van geniet om dit stuk te quilten en er menig naald richting filistijnen gaat. Doch, enige koppigheid is mij niet vreemd dus ik ga even stug als de stof door!

Toch verdiende ik een beloning vond ik. En menig bolletje wol staarde me uitnodigend aan. Laatst kwam ik deze 'Half granny Square Shawl' tegen bij anastaciaknits. Mijn incuberend haakvirus roerde zich. Omdat je virussen beter uitziekt dan ze probeert tegen te gaan gaf ik er vlotjes aan toe.

Ik gebruik Micro Summer Color van Schachenmayer. Ik heb wat met bollen met kleurtjes...ik haal ze in huis zonder goed na te denken over wat het uiteindelijke resultaat van de kleuren zal zijn. Ze zijn gewoon leuk op zichzelf.
Deze is wel heel flashy. En het verloop wat brusk voor deze toepassing misschien? Maar ach, met dit weer mag het, vind ik. Met kleuren moet je trouwens ervaring opdoen. Toch? Dit zeg ik terwijl er hier naast me een andere kleurige bol ligt te lonken. En als ik mijn hoofd draai liggen er nog een paar. Je moet altijd wat op voorraad hebben vind ik. Je weet maar nooit welk idee of welke aandrang zich plots aandient...