Babysvøbet - The entire Kingdom

In de afgelopen lessenreeks 'kantbreien' bij 't Wolwinkeltje breiden we de Deense 'Mormors sjaal'. Of de grootmoedersjaal die ook als babydekentje kan gebruikt worden.

During the last lace knitting course at 't Wolwinkeltje we've knitted the Danish 'Mormors Shawl'. Or a grandmother shawl that also can be used as a baby blanket.

 

 























Het model leek verdacht veel op een typische Shetlandse of Schotse hap. Dus ik zocht uit hoe dat precies zat. Op Ravelry vond ik de Babysvøbet - Det hele kongerige! van Marianne Knorborg. Daar las ik dat deze shawl door prinses Mary van Denemarken gebruikt werd als babydekentje bij de geboortes van haar kinderen en dat dit patroon wel degelijk gebaseerd is op een Shetlands patroon.
Ik nam ook mijn 'Book of Haps' er nog eens bij. Het is een beetje mijn breibijbel deze dagen. En ja hoor, in het stukje over de verspreiding van de hap over de wereld komt de sjaal van prinses Mary ter sprake. Na de geboorte van haar eerste zoontje in 2004, verschijnen er foto's van de baby gewikkeld in een Shetlandse hap. Deze sjaal werd voor de geboorte van Mary gebreid door haar eigen moeder, die van Schotse origine was. En zo kom je dan bij de mormors sjaal, of de moedersmoeder sjaal die in navolging van Mary een echte hype in Denemarken beleefde.

The pattern resembled the typical Shetlandic or Scottish hap. So I'd like to find out more about it. On Ravelry I found : Babysvøbet - Det hele kongerige! by Marianne Knorburg. I read that this shawl was used by princess Mary of Denmark as blanket at the birth of her first child and that this shawl is based on a Shetlandic pattern.

I took my 'Book of Haps', it is my knitting bible these days. And yes, princess Mary's shawl is mentioned in it! In a section about the presence of haps in other parts of the world. After the birth of princess Mary's first son, pictures of the baby wrapped in a hap were published. Originally this shawl was knitted by princess Mary's Scottish mother for the birth of Mary herself. And so the mormors shawl, or mothersmother shawl following Mary experienced a hype in Denmark.

Oorspronkelijk werd deze sjaal als dagelijks kledingstuk gebruikt door Shetlandse vrouwen. De vierkante sjaal bestaat uit een middenstuk gebreid in ribbelsteek, een eenvoudige boord en een puntige rand. Dubbelgevouwen werd de sjaal over het hoofd gedragen, tegen wind en regen, of strak om de schouders en over de borst gekruist voor de warmte. Ook als babydekentje deed hij dienst.

Originally the hap was an everyday piece of clothing for the Shetlandic women. The square shawl exists of a knitted center piece, a simple lace border and a peaked edging. Folded double the shawl could be worn over the head against rain and wind or over the shoulders and chest for warmth, or could serve as a baby blanket.

 


Met zoveel geschiedenis op de achtergrond wou ik ook een authentiek garen gebruiken. Geen Schots of Shetlands, maar toch een Brits garen: Titus van Baa Ram Ewe. Wat een zalig garen! Ik ben geen baby en ook geen grootmoeder, maar ook om mijn schouders zal deze sjaal lekker warm zitten!


With so much history in the background I choose an authentic yarn. Not a Scottish or Shetlandic, but nevertheless a British yarn: Titus by Baa Ram Ewe. Such a pleasure to knit with! And although I'm not a baby or a grandmother, this shawl will warm my shoulders nicely.

 

Top down poncho

Tijdens de zomersolden kocht ik in 't Wolwinkeltje 5 strengen Colourscape Chunky van Rowan. Ik zou later wel bedenken wat ik er van zou breien.

During the summer sales at 't Wolwinkeltje I bought 5 hanks Colourscape Chunky by Rowan. I would decide later what to do with it. 

 



Nu het 'winter' is vond ik een poncho wel een goed idee. Altijd leuk als een extra laag over een jas bij koud weer. Ik koos voor de zekerheid een eenvoudig top down model op Ravelry (wat zouden we zijn zonder Ravelry?!) omdat ik niet zeker was hoever ik zou komen met mijn garen.


Now it is 'winter' , I found it a good idea to knit a poncho. I like it as an extra layer over a coat when it is freezing cold. I choose a simple top down pattern on Ravelry (where would we be without Ravelry?!) because I wasn't sure how far I would come with my yarn.







Vooruit ging het wel met naalden 8, uiteindelijk had ik zelfs wat van het garen over en is de poncho te groot voor mezelf, of vooral te lang. Ik had hem korter kunnen maken, maar wat zou ik dan nog met de rest van het garen kunnen doen? Dat zou dan waarschijnlijk toch voor de eeuwigheid in de woldoos belanden. Dus, ik kon het maar beter zo goed mogelijk opgebruiken. Het zal dus een poncho voor iemand anders worden.

On 8 mm needles it was a quick knit. At the end I even had some yarn left over and the poncho is too big for me, mainly too long. I could have frogged part of it to make it shorter, but then the leftover yarn would possibly end up in the woolbox forever. So better make good use of it. This poncho will be therefore for someone else.

Over het model ben ik ook niet 100% tevreden. Een poncho gemaakt uit twee delen vind ik mooier om de schouders vallen, dan dit top down model.

The model doesn't please me 100%. I like more a poncho made of two pieces, as that shapes better around the shoulders, than a top down model like this.

Maar warm is hij wel. En praktisch kan hij ook zijn, om met de hond te gaan wandelen bijvoorbeeld...  ;-)

But warm it is. And practical too, to go for a walk with the dog for instance...

Happy feet

Toen ik het Neon Stripes sokkengaren zag bij 't Wolwinkeltje, leek het klaar te liggen voor 'mijn drie mannen'. Geen idee of ze zin hebben in zelfgebreide sokken, maar met een verkooppraatje over garen dat oplicht in het donker moesten ze toch wel te overhalen zijn.
Het was donker toen ik samen met medebreister Myriam 't Wolwinkeltje verliet. We gluurden in de zak met wol, haalden hem er even uit, maar we zagen niets oplichten. In de auto checkten we het met de binnenverlichting aan, probeerden het met de dashboardverlichting maar nog steeds niks. Myriam vond dat ik de bollen maar even voor de koplampen moest gaan houden, maar dát deed ik toch maar niet, we deden al gek genoeg!

When I spotted the Neon Stripes sock yarn at 't Wolwinkeltje, it seemed to be waiting for 'my three boys'. No idea if they would like knitted socks, a sales talk about yarn that lights up in the dark should win them over I thought.
It was dark when I left the shop with fellow knitter Myriam. We took a peep in the bag, took it out of the bag, but no lighting up. In the car we checked it with the interior lighting, the dashboard light but still nothing. Myriam suggested I should step out of the car to hold the yarn at the headlight. I didn't, we were acting crazy enough as we were!

Thuis ging ik meteen online zoeken hoe het met dat garen zat: lichtte het nu op één of andere manier op of niet? Ik vond niks! Het enige wat ik nu nog kan hopen is dat het oplicht onder black light.
Zo heb ik de op handen zijnde sokken ook aangekondigd bij de jongens. En hoe cool dat wel niet zou zijn op de schoolfuif in februari.
Het leek hen wel wat, ik breide er regelmatig aan in hun bijzijn en ze informeerden af en toe naar een stand van zaken.

At home I searched online about this yarn, but didn't find out more. The only thing I could hope for, is that it will light up under black light.
That's how I announced the socks that were under way, and how cool they would look at the school party in February. 
They seemed interested, I knitted on the socks several times in their presence and they informed regulary how the socks were going. 

 

En toen waren ze af en had ik een leuke foto shoot van zes gestreepte voeten in gedachten. Buiten, want daar is het licht best om de kleuren weer te geven. De voeten in leuke posities op de gesloten houten zandbak, vanwege de mooie achtergrond.
Ze trokken de sokken alledrie enthousiast aan. Dat vond ik al een overwinning: zelfgebreide sokken schuiven niet altijd zo vlot over je voeten als winkelsokken, maar ze trokken ze geduldig op hun plaats.
Ik vertelde hun hoe ik de foto shoot zag. Broek oprollen tot boven te knie zodat ik enkel hun mooie sokkenvoeten zag en er geen storende broek half in beeld zou hangen. We zouden het buiten op de zandbak doen, dus moesten ze even wat aan hun voeten om tot daar te lopen.
Daar hield de medewerking op. Jongens van 7, 9 en 11 aan het eind van een schoolweek, tsja, die zet je niet zomaar in de positie die je in gedachten hebt. Duwen en trekken is onvermijdelijk en waarom buiten als binnen ook kan.


Finally I finished the three pairs and I had a lovely foto shoot of six striped feet in mind. Outside, because of the light, their feet in nice positions, the wooden cover of the sandpit as background.
They put the socks on. That was a win already: knitted socks don't slide as easely over your feet as bought socks.
I tould them about my foto shoot plans. Rolling up their trousers above the knee, so their striped feet were in good view. We would go outside to the sandpit, so they need to put something on their feed for that short walk.
Thats when their cooperation stopped. Boys of 7,9 and 11 at the end of schoolweek are not interested in such fussy things.

 

Toch één foto van de drie samen, bijna goed gelukt. Ik stelde voor dat ze dan zelf maar wat posities bedachten. Zo geraakten ze toch wat op dreef, al was het kwestie van snel zijn, zeker niet te denken aan achtergrond of broekspijpen die sokken half verborgen. En dat we uiteindelijk buiten waren op kousenvoeten en dat die onderaan een modderkleurtje kregen, daar moest ik me maar over zetten.
Benieuwd of de sokken de schoolfuif zullen halen en of we ooit te weten gaan komen of ze nu oplichten of niet...

I managed to take one picture with six feet on it. I suggested them to think of poses themselves. Finally they got going. Although  I had to be quick, not thinking about background or trouser legs hanging over socks. We even ended up outside, on bare socks. That some of the socks ended up somewhat muddy I had to endure.
Curious if the socks will last till the schoolparty and if we ever will know if they light up or not...

Het Betere Breiwerk - Advanced Knitting

Weerom geen afgewerkt project. Een beetje frustrerend maar het wil zeker niet zeggen dat er niet gewerkt wordt.

Momenteel Doodle ik er op los met Stephen West, een van de projecten die zich tussen de andere wurmde. Als je het promofilmpje voor deze KAL bekijkt snap je meteen waarom ik moest moest doodlen: I'm a knitter not a waffle or a quitter! Al lig ik hier ook flink achterop. Clue 4, de laatste, werd vrijdag vrijgeven, dus er zijn al heel wat Doodlers af. Ik zit maar bij clue 2. Ach, ik ben in goed gezelschap: Ravelry meldt intussen 3127 Doodlers waarvan er 145 af zijn.

I need to take a course on catching colours on photo....(IRL it's Mechita  Unicornio and Sandbank ...)

Again no finished object. Frustrating but this doesn't mean no work is done here.

At the moment I'm Doodling with Stehpen West, one of the projects that wriggled itself between other projects. If you see the promo-clip for this KAL you'll understand immediatly why I had to doodle: I'm a knitter, not a waffle or a quitter! I'm only at clue 2 while clue 4 - the last one - was revealed on friday. But I'm in good company, Ravelry reports 3127 Doodlers, 145 of them are finished.
  

Intussen ging gisteren de cursus 'Het Betere Breiwerk' - voor het eerst in België - van start in 't Wolwinkeltje. Carla Meijssen van The Dutch Knitters zal ons in 8 lessen tot een hoger breiniveau brengen. Natuurlijk zij wij niet voor niks de dappersten der Galliers. We doen deze cursus niet les per les, maar doen gewoon 2 lessen op een dag. Toegegeven, aan het eind van de dag waren we allemaal een beetje groggy en was het verschil tussen links en rechts, rechts en averechts, opzetten en afzetten een beetje wazig. Toch was iedereen enthousiast en kijken we zelfs uit naar het huiswerk dat maandag on line zal staan. Tegen eind maart zijn we met z'n elven veel breiwijzer en -tig proeflapjes rijker!

Meanwhile on saturday the course 'Advanced Knitting' - for the first time in Belgium -started at 't Wolwinkeltje. Carla Meijssen from The Dutch Knitters will lift us in 8 lessons to a higher level in knitting. Of course not without reason we are called the bravest of the gauls: we don't take the lessons one by one, but two by two. I admit at the end of the day we were all a bit groggy. The difference between left and right, stitch and purl, casting on and casting off became a bit fuzzy. Although all eleven ladies were enthusiastic and even looking forward to the homework that we will recieve on monday. At the end of march we will be much wiser and will have made a zillion 
swatches!

Carla reassuring us

Intro by Rosemie

Extremely attentive

Carla clearly demonstrates every step

Zomersolden en voorbereiden op kouder weer - Summersales and preparing for colder weather

Solden in 't Wolwinkeltje, het is meer nog dan anders al, snuisteren, voelen, aaien en schatten vinden. Want tijdens de soldenperiode komen er vaak verborgen schatten boven.

Sales at 't Wolwinkeltje is, even more than usual, about prowling, feeling, caressing and finding treasures. During the sales period they pop out from hidden secret stashes.

Deze zomer vond ik strengen pure zijde. Ze lonkten en wenkten me, dus ik kocht er twee in verschillende kleuren.

This summer I found hanks of pure silk. They beckoned and ogled at me, so I bought two different colours.










Met de eerste streng breide ik deze cowl . Hij is vrij smal, maar zit toch lekker vanwege de zachte zijde. Bovendien heeft zijde de neiging nog wat uit te gaan rekken, dus dat kan hier geen probleem geven.

With the first hank I've knitted this cowl. It's quite narrow, but owing to the soft silk it sits comfortable. Besides knitted silk tends to stretch, so here that won't give a problem.

Top down topje

Vorig jaar kocht ik in 't Wolwinkeltje de laatste 4 strengen Rowan Summer Tweed in de kleur Denim. 200 gr, een topje zou ik er wel uitkrijgen.

Last year I bought at 't Wolwinkeltje the final 4 hanks of Rowan Summer Tweed in Denim color. 200 grs, a top should be possible.

Om een geschikt patroon te vinden is Ravelry mijn grote vriend. Je kan er zoeken op garen en dan zien welke patronen met dit garen gemaakt zijn. Ik vond er de Bernat Leaf Top-versie van Penny. Zij breide de top met vier strengen, als dat bij haar lukte moest mij dat ook lukken. Voor de zekerheid koos ik voor maat XS, desnoods zou ik mijn adem wel wat inhouden  ;-)

To find a suitable pattern Ravelry is my best friend. You can search by yarn and see the projects made with it. I found the Bernat Leaf Top-version by Penny. She used only 4 hanks, so I should be able to do the same. To be sure I chosed size XS, if needed I would pull my belly in to made it fit ;-)

En ja hoor, het is gelukt! Ik denk niet dat ik nog veel meer dan 1 meter garen over heb. En ik moet mijn adem niet inhouden, het topje past perfect en zit lekker.

And yes, I did it! I don't have much more than 1meter yarn left. But above all I don't need to pull my belly in. The top fits well and feels comfortable.

Twijnend breien - Twined knitting

Gisteren was het zover: De cursus twijnend breien in 't Wolwinkeltje gegeven door Carla Meijsen van The Dutch Knitters.

Yesterday the course twined knitting given by Carla Meijsen from The Dutch Knitters took place at 't Wolwinkeltje.

Van breisters die al eerder cursussen bij haar volgden hoorden we dat het een pittig dagje zou worden. Het feit dat er met twee kleuren gebreid moet worden gaf me wat extra angstzweet, denkend aan mijn haat-liefdeverhouding met fair isle breien.
De ervaren twijnend breisters stelden enkele van hun werkstukken tentoon, waardoor we nog wat meer onder de indruk kwamen...

Knitters who took the course earlier told us it would become a hefty day. The fact that there will be knitted in two colours gave me some extra cold sweat, thinking of my love-hate relationship with fair isle knitting. The experienced twined knitting knitters showed some of their projects to made us even more impressed...

Maar het viel best mee hoor! Carla geeft haar cursus heel gestructureerd en duidelijk. Ze weet immers van wanten (pun intended). In oktober verscheen van haar het boek 'LekkerWarm! Twijnend breien - So Warm! Twined Knitting'. Hierin zet ze zowel de geschiedenis van het twijnend breien als de techniek ervan duidelijk uiteen.

But all went well! Carla gives her course very structured and clear. Ofcourse she knows the ropes. In october her book 'Lekker Warm! Twijnend Breien - So Warm! Twined Knitting' was released. In this book she tells about the history of twined knitting and explains in detail the technique of it.

Tijdens de les begonnen we aan een buideltje waarin verschillende basistechnieken aan bod kwamen. Er was genoeg tijd om de techniek uit te voeren en indien nodig extra uitleg te vragen. En die techniek viel gelukkig erg goed mee! Helemaal niet te vergelijken met mijn gehannes met twee handen zoals bij fair isle breien. Het lastigste van deze techniek zit hem in het heel erg vast breien en het twijnen in de juiste richting te doen. Dat maakt het breien behoorlijk arbeidsintensief (ik hield er een blaar aan over) en het werk vordert langzaam.

During the course we started knitting a little pouch to learn the different basic techniques. There was enough time to carry out the given instructions and if necessary to ask for more explanation. The technique was more easy than a was afraid of! It is not to compare with my bungling with the two handed fair isle knitting. The tricky part in this technique is in the very tight knitting and the correct twining of the threads. This makes the knitting quite labour intensive (blisters!) and the work is advancing slowly.