Forage by Louisa Harding

Gewoonlijk brei ik geen kledingstukken, vooral omdat ik er tegen op zie om ze netjes in elkaar te zetten. Daar staat of valt alles immers mee. Maar ik zou me daar eens over moeten zetten, want ik ben best tevreden met dit 'Forage' vest van Louisa Harding.

 I'm not used to make garments, meanly because I dread the moment I have to sew all the pieces together. But in fact, I should overcome my fear of them, because I'm pretty happy with this 'Forage' vest by Louisa Harding.

Zoals je kan zien breide ik de mouwen gewoon in tricotsteek. Ik vond het niet nodig om hier extra textuur toe te voegen. Ze werden ook korter, 3/4 mouwen draag ik het liefst.

As you can see I've knitted the sleeves in plain stockinette. In my opinion, the sleeves didn't need more texture. I also made them shorter, as 3/4 sleeves are my favorite.

Het breien van het vest was al klaar in november. Toch stelde ik het in elkaar zetten uit tot een paar weken geleden. Rechte naden in elkaar zetten vind ik geen probleem, maar een mouwkop mooi innaaien geeft me de kriebels. 

I love the model and style, it really is a 'me'-garment. The knitting of it was finished in november, but I procrastinated the sewing part untill a few weeks ago. Sewing together straight seams I don't mind, but those sleave caps, they give me the jitters.

 

Wat ik vooral lastig vind zijn de plaatsen waar je meerdere steken hebt afgezet, ik heb daar vaak een losse steek die moeilijk te gebruiken is in de naad. Ook bij het minderen in het lace patroon zat ik wat in de knoei. Ik probeer het altijd zo ver mogelijk te volgen, ook als ik moet minderen. Misschien moet ik in het vervolg aan het eind telkens enkele tricotsteken voorzien?

Specific difficulties I came across when sewing in the sleave caps were at the rows where I had to cast of several stitches - I tend to have a loose stitch there - and with the lace pattern. I always follow the lace pattern as far as possible in a row, even when making decreases. Maybe next time I should keep a few stockinette stitches at each end? 

En toch, uitstelgedrag kan soms ook een voordeel hebben. Ook deze blogpost bleef even onafgewerkt liggen. Intussen publiceerde Interweave een artikel over ajour en mouwkoppen/neklijnen. Voila, meteen een duidelijk antwoord op mijn vraag!

In fact some furter procrastinating on this blogpost was worthwhile. Since writing the first part of it, an article on lace shaping was published by Interweave. My question is answerend!
 

Huissokken - Homesocks

 

Huissokken, ik ben er geen fan van, maar als er om gevraagd wordt zie ik het toch als een uitdaging.


Home socks, I'm not a big fan of them. But when asked for a pair of them, I see it as a challenge.






 

Met Regia 8-ply sokkengaren en een patroon van Regia ging ik aan de slag. De sokken waren in no time af en het resultaat zag er op zijn minst een beetje vreemd uit. Maar aan de voeten zaten de sokken zoals ze hoorden te zitten. En eens de antislip er opgestreken was zagen ze er helemaal als huissokken uit!

 

 
With Regia 8-ply sock yarn and a pattern by Regia I got on with it. They were finished in no time, although the result looked pretty weird.
However, on my feet they sat as they were supposed to sit. And after ironing on the anti slip patches, they really looked as home socks!

 

Starting Point

Eindelijk weer een blog over een afgewerkt project. Ik was een beetje van mijn planning afgeweken en toen kwam er ook nog echt zomerweer, mét een hittegolf. Bijgevolg werd er gebreid aan een slakkengangetje. Maar, de temperaturen zijn weer normaal en ik zit terug op schema.

Finally a blog about a finished project. I got sidetracked from my schedule and in addition to it we've got hot weather, we even had a real heat wave. No fun for a knitter, knitting went at a snail's pace. Gladly temperatures are back to normal, and I'm on track again.

De "kleine" afwijking van mijn planning heb ik te danken aan Joji Locatelli. Ik kende haar niet tot ik op Facebook zag dat ze een mystery knit-a-long (MKAL) organiseerde en ging even kijken bij haar ontwerpen. Mooie dingen maakte ze, maar nee, die Starting Point MKAL ging ik toch aan me voorbij laten gaan. Tot ik meer breiers over de Starting Point MKAL hoorde praten. Ook bij hen was er twijfel om mee te doen: nog zoveel projecten op de planning, maar ze heeft echt wel mooie ontwerpen... De twijfel ging snel over naar denken over garenkeuze en kleuren. Ook bij de stitchers van SnB-Leuven werd er druk gedacht en gepland, met als resultaat dat er maar liefst acht leden meededen! Op die manier werd het ook een beetje een SnB-Leuven MKAL.

The 'small' sidetrack I made was thanks to Joji Locatelli. I didn't know her untill I saw on Facebook that she was hosting a Mystery Knit-a-Long (MKAL), so I went looking for her designs. She makes lovely things, but no, I wasn't going to participate in this Starting Point MKAL. That was untill other knitters started talking about this MKAL. Some off them were also in doubt because of other ongoing projects, but soon everybody was talking about the right yarns and choosing colours. In our Stitch 'n Bitch group eight stitchers took part in this MKAL!

Ik ging dus overstag, met als enige voorwaarde dat ik enkel garen uit de voorraad mocht gebruiken. Die voorraad is nogal groot, dat merk ik aan een chronisch plaatsgebrek en merkte ik nog meer toen ik hem nog eens helemaal doorploegde. Er kwam ook wel wat schaamrood aan te pas. En toch, echt waar, kon ik niet tot de perfecte combinatie van vijf kleuren komen. Een compromis drong zich op: de Katia Olé New Duetto vond ik ideaal voor het verloopgaren, als ik daar nog vier kleuren bij zocht kwam het wel goed. Een kleur had ik alvast in voorraad, voor de drie andere mocht ik 'Jawollekes' bijkopen, zoals het Jawoll sokkengaren hier liefdevol genoemd wordt. 

So I gave in, on condition that I only could use yarn out of my stash. That stash is big, not to say huge, hence the chronical lack of space. I realised that again whilst rummaging through it, it made me shamefaced. Eventhough, I couldn't manage to find a suitable five colour combination. So I had to compromise: the Katia Olé New Duetto, was a suitable variegated yarn and I had a solid blue in stash to go with it. So I needed to buy three other solids. I allowed myself to buy for that 'Jawollekes' (Jawoolly's?), as I call the Jawoll sock yarn fondly.

 

Ik had al een blauw sokkengaren dat paste bij de Katia en kocht nog paars, oker en groen bij. In plaats van het groen had ik liever roestbruin gehad, het groen komt niet echt duidelijk voor in de Katia, al kan je in sommige kleurovergangen iets groenig zien.
Tijdens het breien sloeg de schrik me even om het hart toen ik het groen naast het oker breide, dat ging toch niet?! En toch, in het geheel van de sjaal kloppen de kleuren perfect. Naast een onverwacht project meteen ook een les in kleuren combineren. Mocht het roestbruin voorhanden geweest zijn, zou ik nu een donkere, sombere sjaal hebben.

So I bought purple, ochre and green to complete the palette. Instead of the green I would had rather a rust brown, as there is no real green appearing in the Katia. But that wasn't available in the right shade.
During the knitting I got worried, the green next to the ochre, wasn't that odd? But further on, I saw how the colours were working perfectly together. So besides an unexpected project, this was also a lesson in combining colours. And if the rust brown would have been available, I would have ended with a dark and sombre shawl.

 



Na kleuren kiezen kwam het breien. We wisten dat we met een rechthoekige sjaal zouden eindigen, dus was beginnen met twee driehoeken behoorlijk verrassend, na clue 2 had ik in het snuitje hoe deze sjaal gevormd zou worden en was ik in mijn nopjes met deze - voor mij nieuwe - constructie. Her en der hoorde ik immers wat gemor dat dit ontwerp niet origineel was en voorbeelden werden getoond. Inderdaad, deze constructie werd ook al door andere ontwerpers gebruikt. Je moet al heel erg gek doen om nog met een compleet nieuwe constructie op de proppen te komen, me dunkt. Uiteindelijk is het kleurgebruik en de gebruikte steken wel origineel van de ontwerper, je moet het maar kunnen!

After choosing colours it was time to knit. We knew that we would end with a rectangular shawl, so starting with two triangles was rather odd. After clue 2, I realised how this would work out and I loved the - new for me - construction. Although I heard some grumbling on the net about the fact that this wasn't an original construction. And indeed, I saw similar examples by other designers. But in my opinion, to find a complete new construction seems almost impossible. And in the end it is the use of colour and the choice of stitches that makes a pattern personal to a skilled designer.

Het breien verliep vlot, al wou ik in het begin ook nog doorwerken aan andere projecten, dus de tip om de draadjes intussen al in te stoppen liet ik even achterwege. En toen werd het warm, heel warm, wat later werd het zelfs heet, te heet om vlot door te breien. Andere lopende projecten werden aan de kant geschoven en na de hitte - en de boordsteek met verdraaide steken in clue 3 - ging het weer vlot. Al was er toch nog wel wat uitstelgedrag bij het instoppen van de vele draadjes. 

The knitting went wel, although at first I tried to keep up with other projects as well, so I skipped the tip to weave in ends on the go. And then it became hot, real hot, to hot to knit comfortably. So the other projects were moved aside. But after the hot weather and the twisted rib in clue 3, things went smoothly again. Although some procrastination occured at weaving in the many ends.

Met twee weken vertraging is mijn Starting Point aan zijn eindpunt gekomen. Gebreid op naalden 3mm werd hij 180 cm lang en 46 cm breed. Voor mij een ideale grootte. 

So, with a delay of two weeks my Starting Point MKAL has reached its endingpoint. Knitted on 3 mm needles it measures 180 cm in lenght and 46 cm in width, a good size to wear for me.

Workshop by Naantje Knit: Top Down and Seamless vest

Vrijdag bezocht ik in Rijswijk de Nederlandse Breidagen. Een waar feest met zoveel geweldige standhouders. Het is snuisteren, voelen en ja... ook aaien en vooral de wolvoorraad flink aanvullen.

On friday I visited in Rijswijk the 'Nederlandse Breidagen'.  A real feast with so many lovely exhibitors. Strolling around, feeling and yes, also some petting. But most of all: top up our yarn stashes.


 
Daarnaast worden er verschillende workshops en lezingen gegeven. Deze keer volgde ik bij Nana Seijlhouwer - aka Naantje Knit - : een top down en naadloos vest breien. Een vreemde keuze misschien voor een vooral sjaal- en sokkenbreier. Maar ik wil me er echt eens op toeleggen. Ik breide eerder wel al eens een top down topje en ik vind het een leuke techniek: niks in elkaar te naaien. Want van dat in elkaar naaien hangt écht wel heel veel af voor het welslagen van je werk. Een zijnaad is nog te doen, maar een mouwkop mooi innaaien? Pure stress is dat!

 

During the fair several workshops and lectures are given. This time I followed the workshop knitting a seamless top down vest with Nana Seijlhouwer - aka Naantje Knit. Maybe a strange choice for a mainly shawls and socks knitter. But I really want to get the knack of it. I've knitter earlier a top down top and I like the technique: nothing to sew!  



 

 



Nog leuker, en voor mij volledig nieuw, is dat Nana niet met raglanmouwen werkt, maar met (valse) schouder- en mouwnaden. Die zorgen voor een mooiere pasvorm.

Even more and completely new for me, Nana doesn't work with raglan sleeves, but with  (fake) shoulder seams and sleeve caps. They ensure a better fit.












 
Met 11 andere breiers gingen we aan de slag. Nana geeft haar cursus helder en goed gedocumenteerd. Dus die schoudernaad hadden we snel onder de knie, en leerden we het onderscheid tussen moeders en dochters  ;-) Daarnaast geeft Nana ook tips voor als je wat verder gevorderd bent in deze techniek, bijvoorbeeld een kabel of kant in plaats van een naad. Die kan je dan ook op de mouw laten doorlopen.
 
With 11 other knitters we took of. Nana gives her course clairly and well documented. Soon we managed that shoulder seam and learned the difference between mothers and daughters. ;-) Besides the basic technique Nana tells us about more refinement methods, as using cables or lace that would run through the whole sleeve. 

 
 
Daarna kwam de mouwkop aan de beurt, door de meerderingen zie je die langzaam ontstaan en ook hier geeft Nana alternatieven, een kabel of een averechtse steek er langs kan als extra accent gebruikt worden.





 

Next we formed, also by making increases, the sleeve cap. Here too Nana gives possible  alternatives, such as a adding a purled stich or a cable.





We leren ook dat we goed moeten meten en een proeflapje moeten maken om tot een perfecte pas te komen. Hier moest ik even slikken...ik en proeflapjes... En om het helemaal goed te doen kan je best ook even een proefmouwkop te breien. Nog eens slikken...

We learned that it is important to take precise measurements and make a gauge swatch. I had to swallow here...me and swatches... And to work even more precise, Nana  recommends to make a swatch sleeve cap. Auch...



Maar ik hou aan deze cursus vooral veel zin over om een vest te gaan breien. Zoveel mogelijkheden, zonder afhankelijk te zijn van een patroon waarvan je moet afwachten of het wel goed zal zitten. Je werkt gewoon op je eigen maat. Want naast die super belangrijke proeflapjes die je op het goede spoor zetten, kan je door het top down breien je vest al passen tijdens het breien.

But even with the swatches I really look forward to knit my own vest. So many posibilities, without being dependend on a pattern, of which you don't know if it will work out well in the end. You work to measure, because you can fit your garment whilst knitting. Another benefit of knitting top down.

Voor wie het wil proberen, op Ravelry vind je het Haarlems vest van Nana. Deze - gratis - beschrijving is een goede leidraad om zicht op de techniek en constructie te krijgen en zelf aan de slag te gaan.

On Ravelry you can find the 'Haarlems vest' by Nana. This - free - description is a good guide to learn the technique and gain insight on the construction.

Deze workshop was het basisgedeelte, er is ook nog een masterclass waar nog dieper op de pasvorm ingegaan wordt en nog verder aan specifieke details gewerkt wordt. Als ik mijn eerste basisvest af heb kom ik weer Naantje! Eerst even een beetje goochelen met mijn to knit- lijstje...

This workshop covered the basics of the technique, a masterclass is also available to go more in dept on fit and details. When I've finished my first basic vest, I'll be back Naantje! First I have to juggle a bit with my to knit list...

 

Hovineito

Nog een paar winterse sokken voor de voorraad. 

Another pair of wintry socks for my stash.

 
 

Het Hovineito patroon, of 'Hofdame' van Tiina Kuu bestaat uit een geometrisch spel van traveling stitches die telkens eindigen in een lus. Eigenlijk ben ik wel benieuwd waarom Tiina deze sokken 'hofdame' doopte. Is dit een patroon wat voorkwam in middeleeuwse kleding? Ik googlde even naar afbeeldingen van middeleeuwse patronen en vond niet meteen iets gelijkaardigs, wel patronen die omgezet naar breiwerk prachtig zouden zijn. Kunnen ontwerpen moet zalig zijn. Ik zou er het geduld en doorzettingsvermogen niet voor hebben.

The Hovineito pattern, or 'Lady in Waiting' by Tiina Kuu consists of a linear pattern of traveling stitches each ending in a loop. I wonder why Tiina named these socks 'Lady in Waiting'. Is this a type of pattern you would see in the Middle Ages? I googled for images of Medieval patterns and didn't see something alike. But I saw several patterns which would look stunning in knitting. Being able to design such patterns must be blissfully. I must admit that I wouldn't have enough patience and pluck to do so.

 

De sokken zijn gebreid in Tweed Trend van Regia. De vrolijk gekleurde spikkels doen al een beetje aan de lente denken...

The socks are knitted in Tweed Trend by Regia. The cheerful coloured speckles already makes me think of spring...

 

Bombadil sokken

Een volgend paar 6-ply sokken en deze keer passen ze me wel.

A next pair of 6-ply socks, and this time they fit.

De Bombadil sokken van Eeva Turkka worden van de teen af gebreid en hebben een mooi bladpatroon.

The Bombadil socks by Eeva Turkka are knitted toe up and have a nice leave pattern.

Ik breide al eerder toe-up sokken maar nog nooit met een hiel met hielflap. Het is een beetje vreemd omdat de flap hier onder de voet zit en de verkorte rijen aan de achterkant van de hiel. Na het breien van de hiel werd het patroon onmiddellijk terug hervat, zodat ook de spie in patroon gebreid wordt. Dit geeft de sok nogal een ruw uitzicht, een spie in tricotsteek zou de sok een verfijnder uitzicht geven.







I've knitted toe-up socks before, but never did them with a heel with heel flap. It feels a bit strange because the heel is sitting up side down: the flap sits under the foot, the heel turn on the back of the heel. After turning the heel, the pattern is resumed. In this way the gusset is knitted in pattern instead of the usual stockinette. This gives the sock a rather rough look.

 Het 6-ply tweed garen van Regia geeft een extra accent aan het patroon.

I used a 6-ply tweed yarn by Regia, the coloured speckles add that extra touch to the pattern.

 

Voor het afkanten gebruikte ik de genaaide afkanting van Kristin. Goed rekbaar, maar het ziet er net dat beetje te los uit. Misschien een volgende keer de laatste toer met een dunnere naald breien?

I used the sewn bind off as shown by Kirstin. It's very stretchy but looks a bit loose. Perhaps next time I'll better knit the last round with a smaller needle?