Een dekentje voor Lia - Lia's blanket

Na de sokjes voor Molleke, werd het tijd om aan een geboortecadeau te denken. Ik had net het uilendekentje van The Hat & I gezien op Ravelry en vond dat een erg leuk en grappig project. Mama Kim vond het ook wel leuk, maar liever met een bruine achtergrond, zoals de tas.

After the Booties for Molleke,  it was time to think about a birthing present. I saw the Owl Obsession blanket by The Hat & I on Ravelry, I thought it to be a nice project. Mum Kim liked it too, but opted for a brown background, just as the tote.

Dus ging ik op zoek naar een geschikt garen. Softfun en Softfun Batik van Scheepjeswol vond ik erg geschikt, een katoen/acryl mix: lekker zacht en door de acryl lichter dan puur katoen.

So I went searching for a suitable yarn. Softfun and Softfun Batik by Scheepjeswol I found very suitable, a cotton/acrylic mix: soft and due to the acrylic not so heavy than pure cotton.

De eerste uiltjes werden snel uitgeprobeerd. Als een niet zo ervaren haakster was ik wel erg benieuwd hoe dat zou gaan. Dankzij het super duidelijk patroon ging het erg vlot. Het was toen juni en ik was er gerust in dat alles tegen januari vlotjes in orde zou komen, januari was nog héél ver weg. Ik nam weer andere projecten ter hand, er kwamen nieuwe projecten bij en ja, tussendoor haakte ik wel eens een stukje voor het dekentje.

The first owls were tried quickly. As a not so experienced crocheter I was curieus how they would work out. Thanks to the clear pattern it went smoothly. It was june then and I was sure that by january the blanket would be ready, january was still so far away... So I picked up other projects, started new ones and now and then I made a block for the blanket.

Inmiddels werd duidelijk dat Jeanneke (de  nieuwe naam voor Molleke sinds we wisten dat het een meisje zou worden) al in december ter wereld zou komen. Misschien moest ik me toch een beetje gaan haasten? Ach...
Het gevolg was dat het in december alle hens aan dek was. Andere projecten werden aan de kant geschoven.

In the meantime it became clear that Jeanneke (the new name for Molleke as we know now that it would be a girl) would already been born in december. Maybe I should hurry a bit? Oh well...

Ofcourse with the result that in december it was all hands on deck. Other projects were put aside.

Lapjes werden gehaakt. Honderden draadjes werden ingestopt! Really, ik heb ze bij benadering geteld, het moeten er minstens 300 geweest zijn!

En intussen had LIA haar entree op de wereld al gemaakt.
Met haar kleinheid en de feestdagen als excuus zou ik pas in januari op bezoek gaan...ik had nog even wat te doen...

Blocks were crocheted. Hunderds of loose ends were woven in. Really, I've counted them approximately, there were at least 300 ends...

Meanwhile LIA was born. I used her smallnes and the holidays as an excuse to visit her in january...I still had to do some things...

De lapjes aan elkaar zetten was weer een spannend moment. Zou dat vlot gaan? Ja, eigenlijk wel, alles klopte netjes en de lapjes werden langzaam aan een dekentje.

Assembling the blocks was an exciting moment. Would all fit well? Yes it did! And the blocks gradually turned into a blanket.

Ook de verdeling van de kleuren viel goed mee. Het leek me maar niet te lukken om de lapjes zo te schikken dat de kleuren netjes verdeeld werden. Maar het geheel valt me toch mee.

I had some trouble to arrange the blocks into a balanced color scheme. But seeing the result, I'm quite happy with it.

Een nieuw spannend moment: de oogjes van uiltjes maken en opnaaien. In het oorspronkelijk patroon zijn de pupillen zwarte knoopjes. Bij andere maaksters van dit dekentje hoorde ik daarover enige bezorgdheid. Dus nam ik geen risico en naaide ik de pupillen, nu ja, naaien...het was eigenlijk eerder wat foefelen. Ook het opnaaien van de oogjes viel niet zo mee, ze wilden niet altijd 'kijken' zoals ik wou. Een aantal uiltjes kijkt nu wat vreemd, maar vreemde uilen moeten er ook zijn, toch?

Another daunting moment: the making and sewing on of the eyes. In the original pattern the pupils are formed by buttons. Other makers of this blanket were a bit concerned about buttons and babies. So I decided to sew the pupils...it became a bit of a botch job I'm afraid.
The sewing on of the eyes wasn't easy either, they didn't want to 'look' into the direction I wanted them to look. There are some funny looking owls now, oh well, funny owls are needed as well, aren't they?

Oef, klaar! Een snel wasje en blocken. Zouden de oortjes van uiltjes naar boven willen blijven staan?

Phew, ready! A quick wash and then blocking. Will the ears of the owls stay up?

De oortjes staan bij het inpakken van het deken nog recht...

When wrapping up the blanket, the ears are still standing up...

Eindelijk!!! LIA onder haar dekentje.

Finally!!! LIA under her blanket.

 

Op bezoek bij Wol en Koffie Pop Up-store - Visiting Wol en Koffie Pop Up-store

Een Wol en Koffie Pop Up-store?  Dat moet een keertje van dichtbij bekeken worden.
Samen met Dominique trok ik naar Aarschot, niet goed wetend wat te verwachten.

A  Wol en Koffie Pop Up-store ? That needs to be explored! 

Along with Dominique I went to Aarschot, not really knowing what to expect.

 De gehaakte boom en de etalage zagen er alvast erg uitnodigend uit.

 












 The crocheted tree and the shop window looked already very inviting.

Binnen was het erg gezellig: wol, gehaakte en gebreide spulletjes en vooral zetels om gezellig al keuvelend te breien en te genieten van een kop koffie.

Inside it was very cosy: yarn, crocheted and knitted things and above all the sofa's where you can chat, knit and enjoy a cup of coffee. 

 

Bezielster Marlies haakt een baardmuts....                   Inspirer  Marlies crochets a bearded toque...

En natuurlijk moest er na het breien de nodige buit verzameld worden:

 And ofcourse after the knitting a little plundering was needed:

  

De enige echte Wol en Koffie-mok! 

The one and only Wol en Koffie-mug!

Een schattige steekkaartenwaaier met de basis haaksteken => hebbedingetje...

A cute set of cards with the basic crochet stitches => a must have...

En een 'paar' bolletjes wol, je weet maar nooit wanneer je ze nodig zal hebben.

 And ofcourse some yarn, you never know when you will need it.

Leuk gedaan Marlies, mag je nog doen!          Well done Marlies, you may do this again!

Dutch Crochet Along 2014

Haken, ik kan het en vind het leuk, maar veel ervaring heb ik niet. Dus toen ik ergens op Facebook hoorde over het initiatief van Tertia en Jolanda begon het ernstig te kriebelen. Zij zetten het As-We-Go-Stripey-Blanket van Hannah Davis om in een Nederlandse CAL.

I know how to crochet and like doing it, but I'm not experienced. So when I somewhere on Facebook heard about the initiative of Tertia and Jolanda I started to feel some urge. They transferred the As-We-Go-Stripey-Blanket by Hannah Davis into a Dutch CAL.

En of dat een succes was? De Facebookpagina ontplofte zo ongeveer, meer dan 23.000 leden maar liefst. Tertia en Jolanda kwamen in de pers en er waren verschillende meet-and-greets in Nederlandse handwerkzaken, met als grote finale het het treffen op Kreadoe waar de steken voor de laatste toer onthuld werden.

What a succes it was! Their Facebook page almost exploded, with more than 23.000 members. Tertia and Jolanda came in the media and there where several meet-and-greets in Dutch yarn shops. The big finish was at Kreadoe where they revealed the final row.

Ik maakte mijn deken met Calmer van Rowan. Ik kocht het al eerder omdat er een flinke korting op was, vanwege de stopzetting van dit garen. Ik ging er ooit wel eens iets mee maken. Nu was het zaak om de kleuren de combineren te schikken. Niet echt mijn ding, ik vind het doodeng eigenlijk. Dus veel gepuzzeld en gerekend, want ik had niet van elke kleur evenveel. Spannend! Maar eigenlijk vind ik het geheel wel goed geworden.

I made my blanket with Calmer by Rowan I bought it earlier because there was a discount on it due to the discontinuation of this yarn. Now I had to combine and arrange the colours. Not really my thing, in fact I find it scary. So I puzzled and calculated a lot. In the end I'm quite happy with the result.

Thank you Hannah, Tertia en Jolanda for al the hard work!

Dit was 2013

Het nieuwe jaar is al weer even bezig, maar een overzichtje van het voorbije jaar kan nog wel. Toen nam ik me immers voor om tenminste 10 projecten af te werken.

Even kijken hoe dat gelukt is.

Ster van Bethlehem - gestart oktober 2009

Detail Ster van Bethlehem

Eenvoudige sok in boordsteek - Meilenweit Cotton van Lana Grossa

Geraffineerde kabels uit "Breien to go: sokken"
gebreid in Meilenweit Soja van Lana Grossa

 Kabeltopje, breigaren uit de voorraad

Vest in Noro Taiyo, design 9 uit Noro Mardi Gras

Gregrory-sjaal van Marianne Isager

Half Granny Square Shawl

Gehaakte sjaal

Ajourvestje

Kabeltopje

Van sjaal naar sok

Kous met gaatjes

Hitchhicker

OHL-string

Speldenkussen

Gevilte pantoffels

Sjaal voor oma Maria

Fair Isle sokken

Lonely Tree Shawl

Polswarmers

Polswarmers -2de paar

Fijne sokjes

Zo, 2013 was een meer dan goed jaar op handwerkvlak. En voor 2014...wat meer quiltwerk misschien? Er ligt meer dan genoeg te wachten.

Recipe for a handmade winter. (Promofilmpje Katia)

Komt in orde met 7 cursussen in 't Wolwinkeltje in het vooruitzicht!! ;-))

Half Granny square shawl (FO 08/2013)

Weer wat af, het is bijna niet te geloven. Toegegeven, het is nog niet het gebreide vest. Dat blijft zo'n beetje hangen. Want eens alle delen af moet dat in elkaar gezet worden en dat is echt niet mijn favoriete bezigheid. Dus greep ik steeds maar naar de half granny square shawl. Ik vind hem leuk: zacht, lekker warm, lieve kleuren. Een comfort shawl, zoals je ook comfort food hebt. Denk er chocolade, thee, lekkere zetel en een goed boek bij en het leven is helemaal goed. In real life valt dat nog wel eens tegen, gelukkig zijn er stukjes en beetjes die we zelf kunnen maken en invullen.

Bij denken aan zelf maken en dingen afwerken gaat er ook steeds ergens een rood lampje branden. Ik probeer het te negeren, maar als je dan een link tegenkomt naar een tutorial video kan je er niet meer omheen. Quilten...zucht. Het blijft een opgave. En als ik dit filmpje bekijk slaat de schrik me helemaal om het hart. Ik doe het dus echt niet goed! Mijn naald komt nooit zo loodrecht te staan. Hij wordt krom en breekt heel vaak net als bij de mevrouw in het filmpje, maar loodrecht...nee. Het zou wel eens de verklaring kunnen zijn waarom mijn steken aan de achterzijde altijd zo klein zijn. Ik ga het proberen, met de beelden in mijn achterhoofd. En misschien moet ik eens een lederen vingerhoed proberen, want ja ik moet ook de naald echt kunnen voelen. Hoe weet je anders dat je doorheen de hele sandwich zit? En ik wil dat goed voelen, zoals in een klein stukje vel meenemen. Als je netjes in het allerbovenste laagje zit doet dat geen pijn, echt niet. Met een rukje trek je het los en je bent tenminste zeker dat je ook achteraan een steekje zal zien. Maar na een tijdje raakt dat bovenste laagje op en zit je met een rare vinger. Het ziet er wat schimmelig uit, zo met al die kleine losgerukte velletjes en steekgaatjes. Ik bloos nu wel even, het lijkt een beetje luguber en masochistisch, maar het valt heel erg mee hoor! Toch moet ik soms even een paar dagen (zeer rekbaar begrip voor mij) rusten. Tot ik weer nieuw vel heb. Want voor eelt ga ik niet, dat is gevoelloos, en dik. Daar kom je niet doorheen, daar valt niks aan los te rukken. Dus zo'n dunne lederen vingerhoed is misschien wel wat voor mij. Moet ik even naar op zoek gaan.


Maar misschien toch maar eerst mijn vest afbreien en in elkaar zetten. ;-)