Herfstsjaal voor Sarah - Autumnshawl for Sarah

 


Op Ravelry vond ik het Campside patroon van Alicia Plummer. De sjaal zag er zo gezellig uit, dat ik besloot hem maar even tussen alle andere dingen door te breien.



On Ravelry I found the pattern of Campside, a shawl by Alicia Plummer. It looked so cosy, I decided to knit this one, quickly, in between other projects.






 
Ik gebruikte een garen uit mijn sokken-garen-doos, New Duetto - Olé Socks van Katia. Ik had er twee bollen van en ging er - onnadenkend - van uit dat dat genoeg zou zijn. Ik weet het: bezint eer ge begint. 2 bollen van een fijner garen tegenover 3 bollen van een dikker garen, ik had het kunnen weten!

I used some of my sock yarn, New Duetto - Olé socks, by Katia.  I had two balls and without good thinking and reading I thought this would be enough. Sigh...I know, I know: look before you leap. 2 balls of a finer yarn comparing to 3 balls of a thicker yarn: what was I thinking?!

Al snel realiseerde ik me dat ik niet genoeg garen had. Daarom gebruikte ik enkel het eerste eyeletpatroon en dacht er aan om de boord in een effen kleur te breien. Maar toen ik de boord naderde begon ik daar aan te twijfelen. Het zou een te abrupt einde aan het zelfstrepend patroon zijn. Dus breide ik de boord ook in hetzelfde garen, tot het op was.

Soon enough I realised that I didn't had yarn enough. So I used only one eyelet pattern and tought for a while to knit the border in a solid colour. But nearing the border I started to doubt that idea. It would be a too abrupt end to the self stripping pattern, so I just knitted untill I ran out of yarn.









Het werd dus een behoorlijk kleinere sjaal dan ik in gedachten had, maar ik vind hem wel leuk. De kleuren passen perfect bij het seizoen. En hij is groot genoeg om de schouders te bedekken en niet te groot om eventueel onder een jas te dragen.


A much smaller shawl than planned, but I like it. I like the colours for this time of the year and the size is good to cover the shoulders and even to wear it under a coat.





 
Wat ik geleerd heb is om een beetje verder te denken dan mijn sokkengarendoos. Die gebruik ik zo vaak dat ik de inhoud ervan perfect van buiten ken. Want in een andere garendoos vond ik een garen dat ik compleet vergeten was en dat perfect zou zijn voor een volledige Campside sjaal. Dus, tussen alle andere projecten door, zal er nog wel eens een sjaal gebreid 
worden.


What I learned from this, is that I need to think outside the sock yarn box. I use that box so often that I know the content by heart. But in an other yarn box I found a yarn I forgot completely about, and that yarn would be perfect for a complete Campsite shawl. So in between all the other projects...yes...another shawl will appear.


De sjaal paste zo mooi bij het bos, dat ik besloot dat hij daar maar dichtbij moest blijven. Met de belofte dat hij vaak gedragen zal worden, anders...

The colours of the shawl fitted so well with the colours of the wood, that I decided it had to stay close by it. With the promise that it will be worn very often, otherwise...

De Sherman Heel

In de sokkenbreigroep van 't Wolwinkeltje stond stond onlangs het junimodel uit de Regia Sokkenkalender op het programma.

Een leuke ajoursok met een mooie boord. Ik breide ze met New Duetto van Katia Olé Socks. Een garen met een mooi en zacht kleurverloop.

Maar de uitdaging zat hem deze keer in de hiel.  Ik vind een diabolo hiel erg mooi, maar ik krijg hem niet voor elkaar zonder gaatjes. Dus ging ik op zoek naar een oplossing. En die is er: de Sherman Heel.

In deze hiel worden geen wrapped stitches gebruikt, enkel slipped stitches en encroached stitches. De slipped stitches zijn voor het eerste deel van de hiel en vanaf de pivotrij (keerrij) brei je aan het eind van elke rij een encroached stitch (vind niet zo meteen een vertaling hiervoor). Voor een encroached stitch haal je een steek af en steek je in de lus van de steek, onder de volgende steek. Klinkt moeilijker dan het is.  De lus en de afgehaalde steek brei je samen: geen gaatje te  bespeuren.

Weer wat bijgeleerd, en de tekst van Mary Sherman Lycan bevat nog tal van termen die ik niet ken, nog lang niet uitgeleerd dus, laat staan uitgebreid....

Mocht het toch nog winter worden...

...zal ik vast geen kou lijden met deze poncho.

In december was het even wat kouder en had ik zin om iets echt lekker warm te breien. Een poncho leek me ideaal als extra laag over een jas.

In 't Wolwinkeltje ging ik snuffelen tussen de dikke garens en koos Azteca van Katia. Een lekker dik en zacht garen met een lange looplengte.

Het model voor de poncho was ook snel gevonden. Aan het stekenpatroon bracht ik enkele wijzigingen aan. De kabel breide ik enkel over de middelste 8 steken in plaats van over alle 16, ik vond dat het anders een beetje teveel ging trekken. Het middenstuk hield ik simpel in averechtse tricotsteek. OK, ik moet toegeven, bij het middelste stekenpatroon liep het wat mis. Deed ik iets fout of was er iets fout in de beschrijving, ik weet het niet maar het lukte niet zo goed. En als het snel moet gaan, moet het snel gaan en averechtse tricot is ook mooi.

Toch maakte de poncho uiteindelijk niet zo'n vaart door het zachte weer en de vele andere projecten. Vorige week werkte ik hem pas helemaal af. In het oorspronkelijke model is geen kraag voorzien, maar omdat ik nog garen genoeg over had en je maar nooit weet hoe koud het kan worden breide ik er een rolkraag aan. Voor mij hoeft het écht geen winter meer te worden, maar zo één dagje om mijn poncho uit te testen, dat mag en daarna lente graag!

Recipe for a handmade winter. (Promofilmpje Katia)

Komt in orde met 7 cursussen in 't Wolwinkeltje in het vooruitzicht!! ;-))