The Jubilee Throw: an update

Geen afgewerkt project deze week. Er zijn enkele 'snelle' tussendoortjes tussen de geplande projecten geslopen. Al blijkt vaak dat dat 'snel' soms een beetje optimistisch ingeschat is. Ik weet dat, en toch kan ik het niet laten om de nodige breistress te creëren. 

No finished project this week. I got sidetracked by unplanned 'quick' projects. Although 'quick' is a bit overestimated here.

Maar de tweewekelijkse blogpost moet toch geschreven worden. Dus even bedacht waar ik het over kon hebben. De Jubilee Throw van Kaffe Fasset is misschien een goed idee! Na twee jaar (!) heb ik toch al een paar lapjes af. Ahum,..., tsja,.... Ik vind de patronen mooi en het garen en de kleuren geweldig. Maar de techniek blijft een gevecht.

But my two weekly blogpost has to be written, so I've been thinking about what to write about. The Jubilee Throw by Kaffe Fasset is an idea. After two years I've finished some blocks...ahum...well.... I love the patterns and the yarn and it's colours, but the technique remains a struggle.

Intarsia met rechte lijnen lukt redelijk vlot. Maar met gebogen lijnen wordt het nog net geen ramp.

Intarsia with straight lines goes reasonably well. But curved lines can sometimes look disastrous. 

 












 
 























Om van de fair isle-techniek nog maar te zwijgen. Vaak zie ik geweldige projecten op het internet en dan vraag ik me af hoe ik ooit tot zo'n glad en egaal breisel moet komen. Stug doorgaan lijkt me de enige oplossing, en vooral met regelmaat. Dit is een project dat vaak weken, soms zelfs een paar maanden niet boven gehaald wordt. Vijf en een halve block op twee jaar: het zegt genoeg. Medebreisters die dit project gelijk met mij startten zijn toe aan de laatste block(s) en beginnen met het aan elkaar zetten.

Not to mention the fair isle technique. I sometimes see beautiful projects on the net and I wonder how to achieve such a smooth fabric with even stitches. Keep practising seems the only option, with regularity  that is. This is a project that I often neglect for weeks, even months. Fellow knitters who've started at the same time are finishing their last blocks. Some are already assembling them.
 

 

I wish this was me, but it is the first one of the group who started with the assembling

Dus misschien is het niet slecht dit project even onder de aandacht te brengen . Ik maak bij deze de afspraak om binnen een half jaar een nieuwe update over dit project te brengen. Hopelijk ben ik dan (minstens) een 6-tal blocks verder?

So maybe it is not bad to bring this project under the attention. Hereby I promise a new update within 6 months. Maybe I'm (at least) 6 blocks futher by then?

Pure Wool Worsted Mystery Afghan Knit-A-Long : finished!

Met zwoegen, zweten en ook wat gevloek heb ik het gehaald! Mijn deken was klaar voor 31 juli dus had ik de tijd om plaatjes te schieten voor de wedstrijd. Je kon meedoen in 5 categorieën, ik deed mee aan twee ervan.

With hard work, sweat and yes, even some swearing I finished my blanket in time. So I could take  pictures for the competition. I entered in two categories.


Best location of photographed afghan:

De waterput in Park Keizersberg in Leuven.

The well in the park of Keizersberg abbey in Louvain.

Most colourful/creative colourway:

Of het de meest kleurvolle of creatieve is weet ik niet. Maar voor mij is het toch wel een beetje gedurfd. Ik kocht mijn kleuren per week, met in mijn achterhoofd lila, paars, roze... Daar paste ook grijs bij. En toen liep ik vast voor de laatste kleur. Help!!! Of ik nam er een kleur bij die erg op de al gekozen kleuren zou lijken of ik nam een helemaal andere. 

Ecru is wel veilig dacht ik. Maar die was in bestelling. Even wachten dus. Maar aangezien ik de deken af wou voor 31 juli werd de tijd krap en moest ik wat anders beslissen.

Om de Pure Wool Worsted en de KAL te promoten lag in de etalage van 't Wolwinkeltje een stapel bollen PPW. Daartussen lag lichtblauw en wonderwel leek die kleur de omliggende kleuren wat te absorberen, zodat het iets lila-achtig kreeg. Terwijl als je de bol in handen hebt het toch wel écht lichtblauw is. Zou ik durven? Ik heb het gedurfd en ben er meer dan tevreden over! Het lichtblauw past perfect tussen mijn kleuren en maakt de deken veel levendiger dan het geval met ecru zou geweest zijn. 

 

If it is the most colourful or the most creative, I don't know. But for me it is a bit dared. I bought my colours per week, with in mind lilac, purple, rose,.... Grey also went well with it. But then, for the last week I was in trouble. Help!!! Or I would take a colour that was (too) close to the ones I already had, or, I would pick something completely different.
I went for something different, but safe: ecru. But that was on order. I waited for a while, but since I wanted to finish in time I had to make an other decision.

To promote the Pure Wool Worsted and the KAL, there was a stack of PWW in the window of my LYS. In the stack was a ball light blue. Surprisingly the light blue seemed to absorb the surrounding colours, so it became a bit lilac. While, when you have the ball in your hands, it is really light blue. Would I dare? I dared and I'm very happy with it. The light blue fits perfect between my colours and makes the blanket more vivid then the ecru would have done.

 

 

Mij favoriete blok uit de deken is die van week 6.

Ik vond het verbazend om te zien hoe je over 4 steken zo'n grappige 'doughnut' kon maken.

 

My favorite block is that of week 6. I was amazed to see how you could make such a funny doughnut.

 

 

De minst favoriete was  het blok van week 5. Mijn bobbels bleven nogal onbeduidend. Ik las een boel tips & tricks om ze dikker te maken, maar ik hield me netjes aan de beschrijving.

 

The least favorite was the block of week 5 . My bobbles stayed rather insignificant. I've read some tips and tricks to make them thicker, but I kept to the instructions.

Het schattigste blok was dat van week 8. De combinatie van lace met kabels die gewoonlijk nogal stoer overkomen vond ik heel geslaagd.

The cutest block came in week 8. The combination of lace with cables, usually rather sturdy, was really successful.

Nu is het wachten op de uitslag van de wedstrijden en is er weer tijd om andere dingen af te werken. Van een zwart gat is er zeker geen sprake.

 

Now it is waiting for the results of the competitions, and to work on other projects. No sign of a black hole here!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rowans Pure Wool Worsted Mystery Afghan Knit-a-long

Toen ik voor het eerst las over de Pure Wool Worsted Mystery Afghan Knit-a-long leek het me leuk, maar ach, ik heb nog zoveel projecten in de pijplijn én in mijn hoofd zitten. Dus ik besteedde er verder geen aandacht aan.

Maar ik bleef er berichten over tegenkomen. En het was toch wel iets van Rowan en van Martin Storey, dat is niet niks. En dan dat kleuraanbod in de Pure Wool Worsted. Om nog te zwijgen van de uitdaging om alles op tijd af te hebben.

Ach, elke week 6 lapjes van 20 cm op 20 cm, dat lukt toch makkelijk naast de andere projecten. Dus ja, ik zwichtte.

Al kwam ik er snel achter dat mijn andere projecten langzaam tot stilstand kwamen. Bovendien zijn 6 lapjes per week ook niet altijd haalbaar. Het is leuk om vol spanning naar het 'lapje-van-de-week' uit te kijken. Echter 6 keer datzelfde lapje breien, het stelt mijn doorzettingsvermogen op de proef. Dus héél af en toe mag ik ook even aan iets anders breien.

Intussen is het project zover dat ik het blokken ook niet langer kon uitstellen. Niet mijn favoriete bezigheid. En het zal uiteindelijk toch om 48 lapjes gaan. Intussen ben ik er aan begonnen. Eerst had ik mijn speeltapijttegels netjes verdeeld in vakken van 20 op 20 met schilderstape. Maar die kwam los. En raakte op. Net als mijn geduld. Dus heb ik er maar met potlood blokken van 20 op 20 op getekend, een stuk duurzamer en beter voor hart en zenuwen.

Fine Art: fijne sokjes

In een van de cursussen die ik dit najaar volgde in 't Wolwinkeltje, werden kniekousen gebreid in Fine Art van Rowan.
Mooi, heel mooi, maar ik en kniekousen? Nee, ik denk het niet. Kon ook niet meteen iemand bedenken die ik er een plezier mee zou kunnen doen.
Breien met dat mooie garen, dat zag ik wel helemaal zitten. En een cursus was het gedroomde excuus want ik vind het garen nogal duur om er 'zomaar' sokken van te breien.
Dus snel een streng Lapwing en het Fine Art Collection breiboek aangeschaft en kiezen maar. Kiezen...goh...tsja, de kniekousen vielen meteen af. En er staan ook wel heel mooie sjaals in. Kiezen dus. Ik haakte de knoop uiteindelijk op een simpele manier door: ik begin gewoon met het eerste sokkenmodel en de rest volgt later wel.

De bunting-sokjes dus. Schattig zijn ze wel, zo fijn en klein. Al was het wel wat worstelen met het ajourpatroon. Dat staat rij per rij uitgeschreven, dus geen schema dat een idee geeft hoe het er moet gaan uitzien en de foto is ook niet helemaal duidelijk. Het was dus een beetje afwachten wat het werd en of ik het wel goed deed. Maar na een tijd had ik het ritme van het patroon te pakken en waren de sokken af!

Met een voor mijn doen heel kleine hiel en een ajourpatroon dat doorloopt onderaan de voet. Of dat lekker draagt moet ik nog ervaren, maar de ervaring van het breien met zulk luxegaren smaakt zeker naar meer...

Fair Islesokken en een sjaal voor oma Maria

Zaterdag ging de cursus Fair Islesokken breien van start in 't Wolwinkeltje. Het Fair Islemotief is dat van de Caithness Socks van Rowan, de voet van de sok wordt gebreid naar het favoriete model van Gerda. De meesten breien de sokken in Rowan Tweed, maar ik had nog twee bollen Meilenweit 50 Seta/Cashmire in een soort paars en besloot er enkele kleuren bij te kopen: ecru, zachtgroen en jeansblauw. Een echt Inge-palet constateerde ik achteraf. Een mens wordt op den duur herkenbaar aan zijn kleuren.
Wol en keuren kiezen is altijd een vrolijk gebeuren, maar de Fair Isle ademde nu wel heel zwaar in mijn nek. Ik maakte er al kennis mee in de cursus van de Jubilee Throw en wist dus dat het niet min was. Ik troostte me met de gedachte dat je bij het rondbreien enkel rechts breit, dat het dus makkelijker ging zijn. En ja...ja...het lijkt op Fair Isle...

Al zitten er nog vreemde steken en steken - en dan vooral hun kleur - die lijken te verdwijnen tussen. Heb al overwogen om opnieuw te beginnen, maar heb besloten om eerste de twee benen af te breien. Pas als er een duidelijk merkbaar verschil is tussen het eerste en tweede been doe ik het eerste opnieuw. Zo'n eerste Fair Isleproject hoeft immers nog niet perfect te zijn probeer ik me voor te houden. En het zijn sokken, geen megaproject zoals de Jubilee Throw, die wil ik perfect bijna perfect hebben.

Wordt vervolgd...

Naast het gezwoeg op de Fair Isle werkte ik intussen een sjaal af. De oma van de buurjongens werd eind september 70 en toen deze datum al voorbij was, viel me in dat dat een goede reden was om in de wolvoorraad en de voorraad patronen te duiken. Het werd een Three Sisters Scarf gebreid met een bol Jawoll Magic van Lang in herfsttinten.

Het lacepatroon is snel en makkelijk te breien, maar ik had de sjaal toch wat breder en langer gewild. Maar ja, 1 bol is 1 bol, dus ik moest het er mee doen. En volgens het patroon was 400m genoeg. Besef nu dat ik eigenlijk de sjaal niet nagemeten heb. Snel nog even doen... Dat valt mee, breedte komt quasi overeen en hij is dik 25 cm langer. Na het blocken toch. Dat heb ik namelijk netjes gedaan. Ik vind het een heel gedoe en ik heb niet de plaats noch het materiaal ervoor. Maar soms heb ik van die geniale invallen! Ik heb een ligbed met een doek van textileen (zo van dat fijn geweven plastic). Het is een ligbed van 'jan-mijn-voeten': als je er op gaat liggen zak je door tot op de ijzeren staven van de steunen en dat ligt niet echt lekker. En de rugleuning blijkt onverstelbaar, hij is wel verstelbaar maar dat is maar tot je op de zetel gaat zitten, dan zakt de boel gewoon helemaal plat weg. Het is was dus een sta in de weg. Tot mijn geniale inval: het is een prima ondergrond om op te blocken! Een gestreepte dekbedovertrek - handig die lijnen! - erop en voila, blocken maar!
Wat ik me wel afvraag: hoe leg je dat blockproces uit als je zo'n sjaal cadeau doet? Zo van: 'Ja hoor, de sjaal kan gewassen worden, maar dan moet je hem daarna wel opnieuw blocken. Dat doe je op een ondergrond en een massa kopspelden.' Zo'n cadeau lijkt me dan opeens een block aan het been te worden. Hoe doen jullie dat? Geven jullie er blockinstructies bij?

Een deken en warme pantoffels

Zaterdag ging in 't Wolwinkeltje een nieuwe breicursus van start. Een ware uitdaging deze keer, we startten met de Jubilee Throw van Rowan, ontworpen door Kaffe Fasset.

Aan enthousiasme geen gebrek, maar bij het proeflapje werd er al heel wat gezucht en gesakkerd. Het eerste blok wordt in fair isle gebreid, niet in het rond zoals meestal, maar in heen- en weer gaande naalden. We doen het ook tweehandig: je breit één kleur met de linkerhand, de andere kleur met de rechterhand.
Hoewel ik voor de rest overwegend linkshandig ben, weigert mijn linkerhand vlot te breien. Heb er even op gelet bij het gewoon breien en mijn linkerhand en dan vooral mijn wijsvinger doet heel wat werk zoals priem vasthouden en steken tegenhouden. Terwijl deze wijsvinger bij het fair isle breien de draad moet leiden en dus 'vrij' moet zijn. Hij wil het niet. Hij is compleet getraind en geprogrammeerd voor zijn eerdere taken. Dus nu probeer ik ook tijdens het gewoon breien mijn linkerwijsvinger een beetje werkeloos in de lucht te houden. Misschien ontwent hij zo een beetje...
Bijgevolg ben ik dus nog niet verder dan wat gebroddel aan een proeflapje. Maar ik ga stug door!
Als ik het proeflapjesstadium voorbij ben, kom ik voor een nieuwe horde te staan: de kleuren. We beginnen met het blok rechtsonderaan, het bruin-okerkleurig. Dat zijn niet echt mijn kleurtjes. Maar durf ik aan een ontwerp van de master himself te gaan sleutelen? En als ik de kleuren van één blok verander, gaat dat dan niet vloeken bij de rest? Tips zijn welkom!
Dit is de eerste lading kleurtjes - felted tweed dk -  die we kregen:

Als ik het bruin nu eens vervang door het turquoise? Of door bordeaux?

De dames aan het werk, en moeilijk is het, want zelfs Gerda en Rosemie raken wel eens de draad kwijt en gaan dan bij elkaar te rade  ;-)

Gelukkig zijn er ook makkelijker projecten, die tussendoor even gefabriceerd worden. Zo moest er tegen zondag een cadeautje klaar zijn, iets voor een koukleum. Gevilte pantoffels leken me daarvoor ideaal. Ik ging aan de slag met Clowncolor Wash+Filz-it!  van Schachenmayr en een bijbehorend patroon.

Het gebreide resultaat ziet er altijd een beetje reusachtig uit:

Maar na het wassen komt het helemaal goed!