Lang Ayre

 
 


Lang Ayre is de tweede sjaal die ik brei uit 'The Book of Haps' van Kate Davies.

Lang Ayre is the second shawl I've knitted from 'The Book of Haps'  by Kate Davies.







Het is een ontwerp van Gudrun Johnston dat vertrekt vanuit de traditionele diamantvorm van de hap. Maar in dit ontwerp wordt geen boord rondom het middenstuk gebreid, wel wordt langs twee zijden een driehoek aangebreid zodat er een grote driehoekssjaal ontstaat.

 


















This shawl is designed by Gudrun Johnston and starts with the diamond shaped middle piece as in the traditional hap. But in this pattern no border is knitted around the middle, instead two triangles are knitted along two sides of the diamond, creating a big triangle shaped shawl.

 
Het ontwerp is eenvoudig, maar ik was hier vooral nieuwsgierig naar het gebruikte garen van Jamieson and Smith. Ik had er al vaak over gelezen en het al veel voorbij zien komen bij anderen, maar nog nooit zelf in handen gehad. Ik schafte het garen aan bij 'Batts and Threads' op de Knit & Knot-beurs in Tilburg. 
Mara hielp me met het kiezen van de kleuren, want ik wou immers het hele kleurenschema omgooien. Ecru is niet echt mijn kleur, dus ik wou een andere basiskleur. Na heel wat gegoochel met alle kleuren - Mara is daar heel goed in - bleef ik verrassend genoeg uiteindelijk toch bij ecru als basis, en koos daar vijf andere kleuren bij. Mara verzekerde me dat ik goed gekozen had, zelf bleef ik er wat onzeker over.

The design is simple - yet clever - but I was mostly interested in the used yarn: 2-ply jumper weight by Jamieson and Smith. I've read about this yarn and seen it in projects by others, but never had used it myself. I bought it at Batts and Threads during the Knit&Knot fair in Tilburg. Mara helped me to choose colours, I wanted tho change the whole scheme and choose another basic colour instead of ecru. Mara is really great in juggling with colours. And strange but true, I kept ecru as basic colour, and choose five other colours with it. Mara assured me that I picked the right colours, but I wasn't too sure.





Tijdens het breien zag ik dat kleuren goed 'werkten' en ben ik erg blij om eens te proeven van andere kleuren. Het breien ging gezwind, een ideaal breiwerk om bij te kletsen, dus dit project vergezelde me meermaals naar onze wekelijkse Stitch 'n Bitch meet-up. 
Het 2-ply jumper garen van J&S is een plezier om mee te breien. Hoewel het een beetje ruw aanvoelt, wordt het al zachter tijdens het breien. 



 

After knitting some stripes I saw how the colours did blend together well, and in fact I'm happy to experience other colours than usual.
The knitting went easy, so this was an ideal project to take to the weekly Stitch 'n Bitch meet-up. I loved knitting with this authentic yarn, it has a bit a rough feeling, but already during knitting it became softer.







De grote uitdaging bij dit project waren de kleurovergangen. Doordat het garen 100% wol is, kan je een nieuwe kleur aanhechten door vervilting, dus geen -tig draadjes om in te stoppen. Het was een beetje zoeken om de kleurovergang op de juiste plaats te laten vallen. Maar na verloop van tijd lukte dat steeds beter. 

The challenge in this project was to join the new colours using the 'spit splice' - method. It took me some practice to make the join exactly at the beginning of the row. But in time, I got better at it.

 

HOULLAND

 
 



Een eerste sjaal uit 'The Book of Haps'. 

A first from 'The Book of Haps'.
 

 

Een prachtig boek van Kate Davies en Jen Arnall-Culliford dat het verhaal van de Shetland Hap vertelt. De betekenis van het woord 'hap' wordt onderzocht en de vrouwen die de haps droegen krijgen een gezicht en een verhaal. Duikend in archieven zien we bestellingen voor haps en reclame voor de breisters ervan. De constructie van een klassieke hap en de variaties erop wordt uitgelegd.

 A beautiful book by Kate Davies and Jen Arnall-Culliford that tells us the story of the Shetland Hap. The meaning of the word 'hap' is explored and the women who wore them become alive in the pictures and stories. In archives orders and advertisements by knitters of haps were found. The construction of a classic hap and variations on it are shown. 

Naast deze historische duiding geven 13 ontwerpers een hedendaagse interpretatie van de hap, elk met een eigen verhaal.

Beside this historical reading, 13 designers made a contemporary interpretation of the hap, each with it's own story.








Ze zijn allemaal mooi, dus koos ik een eerste te breien sjaal aan de hand van garen dat ik in mijn voorraad had. Van mijn tripje naar Leeuwarden deze zomer, bracht ik van bij Haak Smakelijk twee strengen 'Pelagia' van Borgo de Pazzi mee. 

All the designs are stunning so I choose the first one to knit on the basis of the yarn I had in stash. During my visit to Leeuwarden this summer I bought at 'Haak Smakelijk'  two hanks 'Pelagia' by Borgio de Pazzi. 


Houlland van Donna Smith lijkt zich goed voor dit garen te lenen. De sjaal is geïnspireerd door de herinnering aan haar groot-tante Emma. Emma breide al van haar vijf jaar middenstukken van de haps waarvan haar moeder de boorden breide. Zo stapten kinderen van jongs af aan in de traditie van het haps breien.

Houlland by Donna Smith seems perfect for this yarn. The pattern is inspired by Donna's memories of her great aunt Emma. Emma knitted aged only five already centerpieces for the haps, of wich her mother knitted the lace borders. In that manner children were introduced at young age into the tradition of knitting haps.


 
 
Het Pelagia garen breit heerlijk en geeft een fijn kantbreiwerk waarin de boommotieven mooi uitkomen. 

The Pelagia yarn knits heavenly and provides an airy lacework, wherein the tree pattern appears beautiful.

 

Spioneren in Arnemuiden - Spying in Arnemuiden

Grapje! Hoewel...

Just joking! Although...

Het zit zo: een paar weken geleden besloot ik een paar dagen naar Middelburg te gaan. Het leek me een fijn stadje om te bezoeken dus ik zou me er vast vermaken. Bovendien ligt Arnemuiden vlakbij en daar heeft Jeanet haar handwerkwinkel. Dat weet ik omdat ik haar blog volg. Ze schrijft leuk, over leuke dingen en vooral...regelmatig verschijnen er berichten over het Unikatgaren. Ik heb er al naar zitten kijken, en kijken, en....ok, ik geef het toe: ik heb er ook al een beetje over zitten kwijlen. Zulke mooie kleuren! Een paar weken voor ik zou komen was er nog een lading toegekomen dus ik zorgde voor een extra tas om een flinke voorraad in te slaan. Als het vakantie is mag dat.

A few weeks ago I planned a stay in Middelburg. It seems a nice town to visit and I was sure I would have I nice time over there. Moreover, Arnemuiden is nearby and there is Jeanet's yarn shop. I know that because I follow her blog. She writes lovely about nice things and especially I like the posts about the Unikat Yarn. I've been watching that yarn, I observed it, I examined it...and OK, I admit I also dribbled over it. Those colours! A few weeks before I would be there, a new delivery of the yarn arrived, so I brought an extra bag to take in some stash. Being on holiday that is allowed.

Extra leuk werd het toen ik las dat net in de dagen dat ik daar was, er een activiteit zou doorgaan: het doorknippen van een knipbies. Fijn, leuk! Andere breifanaten ontmoeten en meteen wat bijleren.
Al gebied de eerlijkheid me te zeggen dat fair isle-breien niet echt in mijn top 5 staat. Ik vind het echt wérken en ben er nog steeds niet super handig in. Maar toen ik over de knipbiesdemonstratie vertelde aan de Leuvense breigenotes waren die superenthousiast. Zij waren erg benieuwd hoe de bies verstevigd zou worden, en dat ik maar goed moest opletten zodat ik het ook in Leuven kon komen vertellen. Vandaar dat spioneren dus.

Even nicer was the fact that during the period I would be there, a workshop would take place: the cutting of a steek. Lovely! Meeting other knitting fanatics en learning something new in the mean time, what could be better? Although I have to admit that fair isle-knitting is not in my top 5. I find it really hard working and I'm still not very good at it. But when I told about the demonstration to my fellow knitters in Leuven, they where thrilled. They were curious which technique would be used to reinforce the steek. So they asked me to pay attention and tell them all about it afterwards. Hence the spying.

Dus vol verwachting stapte ik de winkel binnen, die Unikat, waar is die Unikat. Ik zag vijf bollen staan. Oei. Ach, dat kon vast niet alles zijn. Maar jawel hoor, de Unikat vliegt hier buiten en Jeanet had alweer een ellenlange bestellijst klaar. Slik. Maar niet getreurd, ik nam toch alvast een bol Unikat in de kleur 'Indian Summer' mee en een bolletje Summerspray sokkenwol (heb je nooit teveel van) en een streng donkerblauwe Traumseide.

Full of expectation I entered the shop, that Unikat, where is that Unikat? I saw five balls of it, but sure that couldn't be all of it? But oh yes, it was. The Unikat yarn sells like hot cakes and Jeanet has already I huge list of orders for it.  So I just bought one ball of Unikat in the colour 'Indian Summer', one ball Summerspray sock yarn ( I can never have enough of it) and a hank of dark blue Traumseide.

Intussen arriveerden de breidames. Het is in Arnemuiden niet anders dan in Leuven: er wordt vrolijk getaterd en geschaterd. Het wachten was op Charlotte, mét haar sjaal met knipbies. Ze had wel meer dan die ene sjaal bij! Wat een prachtige fair isle stukken maakt ze! Je kan haar projecten op Ravelry bekijken.

In the mean time the other knitting ladies were arriving. Arnemuiden is not different from Leuven: lively chatting and laughing is going on. We had to wait for Charlotte, and THE scarf with steek. When she arrived she brought more projects in Fair Isle, she makes really beautiful things. You can see them on Ravelry.

Maar dan waar het eigenlijk allemaal om ging: het knippen!
Voor dat de bies doorgeknipt kan worden moet deze eerst verstevigd worden, zodat ze naderhand niet kan gaan rafelen. Vaak wordt dit met de naaimachine gedaan, of wordt er met de hand een versteviging genaaid. Maar bij een lange in het rond gebreide sjaal is dat niet te doen. Dus demonstreerde Charlotte hiervoor een erg handige techniek. Langs de kniplijn, die over de middensteek van de bies loopt wordt aan weerszijden een ketting gehaakt. Flink als ik ben heb ik de techniek uitgeprobeerd op een proeflapje:

But then where it was all about: the cutting of the steek!
Before the steek can be cut, it need to be reinforced to avoid fraying. Often it's done with the sewing machine or by hand. But on a long, knitted in the round scarf that's impossible. So Charlotte showed us an handy technique. Alongside the cutting line, a slipstitch is crochetted. Brave as I am, I tried this technique on a swatch.

Knipbies van 7 steken
Steek of 7 stitches

Een ketting haken over een half v-tje van steek 3 en een half v-tje van steek 4 (= de middelste steek)
Crochetting slipstitches over half stitch 3 en half stitch 4 (= the middle stitch of the steek)

Aan het einde van het werk keren en haken over een half v-tje van steek 5 en een half v-tje van steek 4 (= de middelste steek)
Turn at the end, and crochet slipstitches over half stitch 5 and half stitch 4 (= the middle stitch of the steek)

Nu kan je heel voorzichtig gaan knippen tussen de twee kettingen, dus dwars over steek 4.
Now you can carefully cut between the two rows of slipstitches, so right through the center of stitch 4

Ik weet het, ik had voor de duidelijkheid beter dikker garen en duidelijkere kleuren gebruikt. Maar hier, bij Kate Davies vind je een hele tutorial over de knipbies en de verdere afwerking ervan.

Want nee, na dat knippen ben je nog niet klaar. Je moet dan nog een massa steken oprapen om een boord te breien die dan over de geknipte rand komt. 

I know, I should have used a thicker yarn and better colours to make it more clear. But, here, on the site of Kate Davies, you can find a whole tutorial about the steek and the further finishing of it. Because it's not finished after the cutting. Then you have to pick up a whole lot of stitches to be able to knit a border that comes over the cutting edge.