HAPPENSTANCE

Toen ik in 'The Book of Haps' het verhaal bij de Happenstance-shawl van Romi Hill las, wist ik meteen dat ik deze sjaal voor Ana zou breien. 

When I read  in 'The Book of Haps' the explanation of the Happenstance-shawl by Romi Hill, I knew right away that I would knit this shawl for Ana.
 

Het is intussen meer dan 20 jaar geleden dat ik Ana toevallig (happenstance) ontmoette. Sindsdien beschouw ik haar als mijn intellectuele mentor. De dingen die ik van haar en door haar leerde zijn ontelbaar.

It has been over 20 years since I met Ana coincidentally (happenstance). Since then, I consider her as my intellectual mentor. The things I learned from her and by her are innumerable.

Als kind al zat ik vaak in een hoekje met een boek, hoewel dit niet aangemoedigd werd in mijn omgeving. Kennis en kennis opdoen werd niet als iets belangrijks gezien. Integendeel, ik denk dat het eerder als iets bedreigends werd gezien. Het dorpse leven veranderde ook wel in snel tempo tijdens die jaren. Van een gemeenschap waarin de meeste mensen arbeiders waren, verschoof deze langzaam naar een maatschappij waarin verder studeren vanzelfsprekend werd. Meer en meer mensen waren hoger opgeleid en namen hun plek in het dorp en in het verenigingsleven in. Ik herinner me de wrevel daarrond, die 'gestudeerden' dachten dat ze het allemaal wisten en het maar voor het zeggen hadden. 

As a child I often sat in a corner with a book, although this was not encouraged by my environment. Knowledge and studying were not seen as something important. On the contrary, I think it rather was seen as something threatening. Village life changed rapidly during these years. A community in which most people were workers, shifted slowly to a society where having a higher education was normal. Increasingly more people were more educated and took their place in the village and in collective activities. I remember the resentment around it, higher educated people were high on themselves, so was said.

 





Bijgevolg werd studeren ook niet van mij verwacht, en ik wist zelf eigenlijk ook niet beter.
Maar eens onder de kerktoren weg haalde ik mijn schade in. En zo leerde ik Ana tijdens een opleiding kennen. Met haar huis vol boeken en nog steeds nieuwsgierig en op zoek naar nieuwe kennis, was zij voor mij een bron waaraan ik me kon laven. Mijn honger naar kennis was niet langer iets vreemds, maar iets waar ik me met plezier aan overgeef en mijn leven verrijkt.

Consequently, having an higher education was not expected of me, and I didn't knew better.
But once I left the village things changed, and I compensate this deficit. That is how I met Ana, we were attending the same course. With her house full of books and still curious and eager for new knowledge, she was (and is) for me a source I could feed upon. My hunger for knowledge was no longer something strange, but something that enriches my life.

 


Terugkomend op de sjaal: de gele kleur in de sjaal verwijst naar het gele korstmos dat op stenen voorkomt. Eén van de vele dingen die ik van Ana leerde is dat dat lichen zijn. 

Getting back to the shawl: the yellow colour in the shawl refers to lichen that grows upon stones. That is one of the many things I learned from Ana, before that I just called it moss...

 

Dus bij deze: Ana, dit is jouw sjaal! Muito, muito obrigada por compartilhar seus conhecimentos! 

So Ana, this is your shawl! Muito, muito obrigada por compartilhar seus conhecimentos! 

 

(yarn used: Jamieson & Smith - Shetland Heritage and 2-ply jumper weigth)

Lang Ayre

 
 


Lang Ayre is de tweede sjaal die ik brei uit 'The Book of Haps' van Kate Davies.

Lang Ayre is the second shawl I've knitted from 'The Book of Haps'  by Kate Davies.







Het is een ontwerp van Gudrun Johnston dat vertrekt vanuit de traditionele diamantvorm van de hap. Maar in dit ontwerp wordt geen boord rondom het middenstuk gebreid, wel wordt langs twee zijden een driehoek aangebreid zodat er een grote driehoekssjaal ontstaat.

 


















This shawl is designed by Gudrun Johnston and starts with the diamond shaped middle piece as in the traditional hap. But in this pattern no border is knitted around the middle, instead two triangles are knitted along two sides of the diamond, creating a big triangle shaped shawl.

 
Het ontwerp is eenvoudig, maar ik was hier vooral nieuwsgierig naar het gebruikte garen van Jamieson and Smith. Ik had er al vaak over gelezen en het al veel voorbij zien komen bij anderen, maar nog nooit zelf in handen gehad. Ik schafte het garen aan bij 'Batts and Threads' op de Knit & Knot-beurs in Tilburg. 
Mara hielp me met het kiezen van de kleuren, want ik wou immers het hele kleurenschema omgooien. Ecru is niet echt mijn kleur, dus ik wou een andere basiskleur. Na heel wat gegoochel met alle kleuren - Mara is daar heel goed in - bleef ik verrassend genoeg uiteindelijk toch bij ecru als basis, en koos daar vijf andere kleuren bij. Mara verzekerde me dat ik goed gekozen had, zelf bleef ik er wat onzeker over.

The design is simple - yet clever - but I was mostly interested in the used yarn: 2-ply jumper weight by Jamieson and Smith. I've read about this yarn and seen it in projects by others, but never had used it myself. I bought it at Batts and Threads during the Knit&Knot fair in Tilburg. Mara helped me to choose colours, I wanted tho change the whole scheme and choose another basic colour instead of ecru. Mara is really great in juggling with colours. And strange but true, I kept ecru as basic colour, and choose five other colours with it. Mara assured me that I picked the right colours, but I wasn't too sure.





Tijdens het breien zag ik dat kleuren goed 'werkten' en ben ik erg blij om eens te proeven van andere kleuren. Het breien ging gezwind, een ideaal breiwerk om bij te kletsen, dus dit project vergezelde me meermaals naar onze wekelijkse Stitch 'n Bitch meet-up. 
Het 2-ply jumper garen van J&S is een plezier om mee te breien. Hoewel het een beetje ruw aanvoelt, wordt het al zachter tijdens het breien. 



 

After knitting some stripes I saw how the colours did blend together well, and in fact I'm happy to experience other colours than usual.
The knitting went easy, so this was an ideal project to take to the weekly Stitch 'n Bitch meet-up. I loved knitting with this authentic yarn, it has a bit a rough feeling, but already during knitting it became softer.







De grote uitdaging bij dit project waren de kleurovergangen. Doordat het garen 100% wol is, kan je een nieuwe kleur aanhechten door vervilting, dus geen -tig draadjes om in te stoppen. Het was een beetje zoeken om de kleurovergang op de juiste plaats te laten vallen. Maar na verloop van tijd lukte dat steeds beter. 

The challenge in this project was to join the new colours using the 'spit splice' - method. It took me some practice to make the join exactly at the beginning of the row. But in time, I got better at it.