Building Blocks

Vorig jaar deed ik voor het eerst mee met de MKAL van Stephen West. Het resultaat was een sjaal met een spectaculaire vormgeving. Maar toch was het een draagbaar model, ook al omdat ik in mijn eigen kleurenpalet bleef. De flashy kleuren van Stephen zijn niet zo mijn ding.

Last year I took part for the first time in the Stephen West MKAL. The result was a shawl with a spectacular shape, but very wearable. Also because I've knitted it in my own colours. Stephen's flashy colours aren't really my thing. 

 

Dit jaar ging ik niet meedoen, ik had genoeg projecten in de wachtrij staan. Maar naarmate de startdatum dichterbij kwam en op Ravelry de spanning en het enthousiasme steeg wou ik toch weer deel uitmaken van dit gebeuren. Op voorwaarde dat ik garen uit mijn voorraad gebruikte. Ik koos drie kleuren Fine Art van Rowan en een donkergrijs 3-ply garen van Regia. Op Ravelry zag ik iedereen in de weer met proeflapjes, maar ach, ik en proeflapjes - hardleers als ik ben - steek ik daar mijn tijd niet in.

This year I wasn't planning on joining the MKAL, I have enough projects queuing up. But with the starting date nearing and the buzz on Ravelry getting louder I gave in and subscribed. Only condition was that I would only use yarn out of my stash. I choose 3 matching colours Fine Art by Rowan and a dark grey 3-ply sock yarn by Regia. On Ravelry I saw everybody busy knitting swatches, I'm not a swatch knitter...no time for that!

 

Het was wachten op de eerste clue. De projectnaam 'Building Blocks' kon zoveel betekenen en even zoveel kanten uitgaan. Ik had het geluk de eerste clue al op vrijdagochtend te ontvangen, zodat ik hem kon lezen voor ik ging werken. Ik snapte hem ook meteen  ;-) Dat was bij The Doodler anders, daar moest ik gaan spieken bij de spoiler foto's om te zien wat er bedoeld werd.

The waiting for the first clue could start. The name 'Building Blocks' could head out meany ways. Luckily I could read the first clue on friday morning, before heading to work. I understood what we had to do immediatly, last year I had to see the spoiler photo's to understand what he meant us to do...

 

Ik kon dus meteen na het werk aan de slag. Ik was al bij section 3 toen ik besloot om mijn garenkeuze bij te stellen. Het verschil in dikte tussen het grijze garen en de Fine Art was toch groter dan ik dacht. Misschien zou dat bij volgende clues nog voor grotere problemen kunnen zorgen. Ik verving het 3-ply garen door een bruine 4-ply sokkenwol en dat was niet enkel qua dikte een goed beslissing, maar ook qua kleur. Het bruin mengt veel mooier met de Fine Art kleuren.

After work I could start full speed. I was already knitting section 3 when I realised that my grey yarn was much thinner than the Fine Art, and maybe that would cause problems further up in the pattern. So I frogged and changed the grey 3-ply for a brown 4-ply. This was not only a good desicion for a better knitting result, the brown worked way better than the grey with my other colours.

In clue 2 kwam een lievelingssteek van Stephen aan bod: brioche, in dit geval de twee-kleurige variant. Ik ken deze steek als patentsteek, gebruikt in eenvoudige sjaals van lang geleden. De twee-kleurige variant kende ik niet, maar het resultaat is echt wel mooi, de steek krijgt er nog meer diepte door. Al is het opletten bij meerderen en minderen, een foutje is lastig te herstellen. Op Ravelry las ik dat veel mensen een life-line gebruikten. Voor mij is dat zoiets als proeflapjes breien, gewoon stug doorgaan is mijn motto. 

In clue 2 the 2 colour Brioche came up, a favorite stitch of Stephen. I knew the simple variant from my first knitted scarves long ago, this one was new to me. I love it, the stitches are getting even more dept because of the two colours. Although you need to pay attention when decreasing or increasing, a mistake is difficult to repair. On Ravelry I read that a lot of people were using a life line for tis part. For me that belongs to the same category as swatches, press ahead firmly that's my motto.

 

In de derde clue ging het verder met het bouwen van de blokken. Met als resultaat heel wat gemor op Ravelry. Veel mensen vonden deze sjaal te saai en haakten af of besloten het bij de small versie te houden. 
Zelf vind ik deze sjaal ook minder spectaculair dan The Doodler, maar het kleurenspel maakt het voor mij goed.

Clue 3 builded further on the former clues. Which caused a lot of grumbling on Ravelry. People found this pattern boring and frogged their work, or stayed with the small version.
I find this shawl also less spectacular than The Doodler, but the way he played with the colours makes this up.



 


Vol spanning werd er op clue 4 gewacht, zowat iedereen dacht dat er nog een boord rondom de sjaal zou komen. Niet dus. Ik moet zeggen dat ik ook wel wat teleurgesteld was. Ik had nog een klapper op het einde verwacht. Toch ging ik door voor de large versie en voorzag ik de hele sjaal van een I-cord boord, dit maakt hem toch wel 'affer' vind ik.
Intussen heb ik de sjaal al gedragen, ben ik er erg tevreden over en kreeg ik al lovende complimentjes.
Next year again, Mr. West?

Impatiently clue 4 was awaited. Almost everybody thought a border with surprises would be added to the shawl. But no... Nevertheless I went for the large version and added an I-cord border around the whole shawl, to give it a more finished feeling.
I already wore my shawl and I'm very happy with it,
Next year again, Mr. West?

The Doodler

Eindelijk is hij er, The Doodler. Ik besliste vrij laat om mee te doen aan deze knit-a-long van Stephen West. Snel tussen alle andere projecten door dacht ik...
Ik bestelde garen dat het dichtst het garen benaderde waarmee Stephen zelf gewerkt had: Malabrigo Mechita, de drie kleuren werden dus online gekozen. Sheri, Sandbank en Eggplant, die leken me wel goed te combineren.

Finally finished: The Doodler. I decided last minute to participate this KAL by Stephen West. Quick in between my other projects, so I thouhgt...

I ordered a yarn that came close to the yarn Stephen had used: Malabrigo Mechita, so I chose my colours online. Sheri, Sandbank and Eggplant seemed to work out well together.

De Sheri zag er in het echt véél blauwer uit, dus dat was even schrikken. De combinatie leek meteen al veel minder geslaagd. Toch besloot ik er voor te gaan en te zien wat het werd. Clue 1 vergde heel wat breiwerk, maar wat een vorm!

IRL however, the Sheri looked much more blue, so that was a bit of a shock. The combination was less successful than I had imagined. But I decided to go for it. Clue 1 required a lot of knitting, but what a shape!

Het blauw bleef me echter dwars zitten. Dus, toch maar een extra streng garen bij besteld in de kleur Unicornio, in de hoop dat die beter zou passen bij de Eggplant en de Sandbank. Clue 1 werd dus dapper uitgetrokken en herbreid in de Unicornio, die inderdaad veel beter bij de andere kleuren past.

The blue kept bothering me. So I ordered a new colour to replace it: Unicornio, hoping that this colour would work better with the others. I frogged Clue 1 and started over again, and yes this colour was much better.

Intussen liep ik flink achter. En al vroeg Clue 2 om minder breiwerk, hij was niet minder verrassend. Een steeds breder wordende vlecht werd in ribbelsteek aan de steken gebreid.

By that time I was falling way behind. Although Clue 2 didn't ask that much of knitting, it wasn't less surprising. A gradually widening cable was knit alongside the stitches.

De spanning in de Ravelry groep steeg, na deze clue hadden we geen 'levende' steken meer, ergens zouden we dus weer steken moeten opnemen. Maar waar? Ik gokte dat het langs de golvende kant zou zijn. En inderdaad, aan die kant mochten we een massa steken opnemen, ik was er wel even zoet mee.

The tension in the Ravelry group rose, after this clue we hadn't any live stitches left. So we should have to pick them up somewere. My guess was at the wavy side. And yes, I was right, we had to pick up a mass of stitches at that side.

Ook het breien van de derde clue vroeg zijn tijd, er werd gemeerderd tot 644 steken. Je kon er voor kiezen hier een deel minder te breien, maar ik ging voor het hele plaatje. Aan de kleine hoeveelheid garen die overbleef wisten we al dat Clue 4 enkel de afwerking zou zijn. Toch was die ook best pittig: een I-cord afkanting van zoveel steken doe je niet een-twee-drie.

Clue 3 asked for a lot of knitting again, we went up to 644 stitches. You could go for less, but I went for the full monty. Not much yarn was left after this clue, so Clue 4 would be about finishing off. However it was quite spunky: an I-cord cast off of that many stitches isn't done in one go.

Je kon het hierbij laten of nog voor een extraatje met picotjes kiezen, ik ging voor het hele plaatje, dus de picotjes kwamen er ook aan!
Ik was reuze benieuwd naar het geblockte resultaat en het was echt whaw! Die vorm: je moet er maar opkomen!

You could leave it like that, but you could add some picots at the wavy ends. I did them and don't regret it.
I was really curious to see the blocked result and I went: whaw! What a stunning shape.

Aanvankelijk vond ik mijn kleuren maar donker en somber, maar in daglicht valt het nog wel mee. Al wil ik voor een volgende WestKal toch een beetje meer Stephen-gehalte toevoegen en wat gedurfder kleurkeuzes maken. Ik kijk er al naar uit.

At first I thought of my colours as a bit gloomy, but in daylight  it turns out well. However, for the next WestKal I would add a bit of the Stephen-touch and go for a more bold combination of colours. Looking forward to it!