Leeuwarden - 2

'Museum Pakhuis Koophandel, 't andere Museum van Oldtimer tot Kant' stond ook op mijn to-dolijstje.

Een museum met een lange naam, waarbij je niet goed weet wat je je daarbij moet voorstellen. Op de site zag ik dat er oldtimers waren en dat er met de na-oorlogse oldtimers rally's georganiseerd worden. Een grootspoor treinbaan en een verzameling rond fotografie, radio's en meccano kan je er ook bezichtigen. Maar wat natuurlijk mijn aandacht trok was de collectie kant en kantklosmateriaal, aangevuld met andere handwerken en naaigerei. Naast deze vaste collecties zijn er regelmatig wisseltentoonstellingen, momenteel loopt de tentoonstelling 'Handwerken uit Peru: het land van Inca's en hun zonnegod'.


'Museum Pakhuis Koophandel, 't andere Museum van Oldtimer tot Kant' was the next museum to visit.
I didn't know how to imagine this museum, so I was very curious to see it for myself. On the website I saw that they have a collection of oldtimers. Also a G-scale train track; a radio, a fotography and a meccano collection is on show. Alongside that, there is a collection about lace starting from the 17th century, and some other needlecraft products and accesories.
Regulary temporary exhibitions are organised. At this moment the exhibition  'Handwerken uit Peru: het land van Inca's en hun zonnegod' is showing. 


Dat moest ik met eigen ogen gaan aanschouwen. Het museum is gevestigd in het 19de eeuws pakhuis 'Koophandel'. Je stapt dus niet binnen in een traditioneel museum, maar in een echt pakhuis. Je oog valt meteen op de gestalde oldtimers. Ik werd ontvangen door de zoon des huizes die me vertelde wat er allemaal te zien was. 

I had to visit this museum! The museum houses in an 19th century warehouse. So this is not a traditional museum building. When you enter, you really enther a warehouse where the oldtimers are stalled. I was welcomed by the son of the house, he told me how the collections are displayed.

 

 


Op de begane grond, voorbij de old timers was er een ruimte met de Peru-tentoonstelling. Mayken Geersing - Domenicus, de bezielster van het handwerkgedeelte van het museum - kwam me wat meer uitleg geven. Deze Peru-tentoonstelling staat niet helemaal los van de oldtimers. Haar man, Marchienes, (de bezieler van de Oldtimer - en andere collecties) nam in 2011/12 deel aan de Pan Americanaroute met zijn Volvo Amazone. Van deze reis bracht hij authentiek en antiek  textiel mee.







 



Deze kleine tentoonstelling is goed gedocumenteerd. Mayken geeft bij elke kast een korte uitleg en geeft me ook een boekje met de uitgebreide uitleg, zodat ik alles op mijn gemak kan bekijken.

 

In het Peruviaanse textiel (weefsels, brei- en naaldwerk, borduurtechnieken)  komen veel abstracte motieven en gestileerde mens- en diermotieven voor. Vaak hebben deze een religieuze betekenis. De motieven en technieken van eeuwen geleden worden nog steeds toegepast.

 

Er is een aparte vitrine voorzien voor 'Atelier Puma', deze organisatie, geleid door Lisette Verkerk en haar Peruviaanse man Octavio, houdt het traditionele handwerk in ere. Van hun eigen alpacawol worden woon- en life style producten gemaakt door Quechua vrouwen. Zij krijgen hiervoor een eerlijk loon waardoor ze de levensomstandigheden van zichzelf en hun familie kunnen verbeteren.










 
On the groud floor is the temporary Peru-exhibition. Mayken Geersing- Domenicus, the driving force behind the craft section of the museum, tells me more about this exhibition. This particular exhibition is not unrelated to the old timers. Her husband, Marchienes, took part in the Pan Americanaroute in 2011/12 and brought from this trip authentic and old Peruvian textiles.

The exhibition is well documented. Mayken gives me a short explanation at every showcase. She also has a booklet with a more detailed and even extra information.

Peruvian textiles are designed with geometric forms and abstract forms of humans and animals. They often have a religious meaning. Old designs and techniques are used upon today.

Attention is payed to ' Atelier Puma' a project by Lisette Verkerk and her Peruvian husband Octavio. From their own alpaca wool they create house- and life style products. The textiles are woven by Quecha women who are payed a fair earning, so they can improve their living conditions.

Intussen zijn er nog twee bezoekers voor het museum gearriveerd, Mayken geeft ons boven bij de vaste collectie uitleg. De collectie kant- en kantklosmateriaal omspant enkele honderden jaren. Mayken vertelt dat de kantklostechniek rond 1600 tegelijkertijd ontstond in Italië en Vlaanderen. Ook Leeuwarden kent in de 17de en 18de een kantindustrie. De belangrijkste opdrachtgever voor kantwerk was de hofhouding van de Friese stadhouders.Nu is het kantklossen meer een kunststroom dan een nijverheid.                                                                                                                 

Meanwhile two other visitors have arrived. Mayken gives us an explanation about the lace collection. This collection spans several centuries. Mayken tells us that the lace making technique was developed around 1600 simultaniously in Italy and Flanders. Leeuwarden also had a lace industry during the 17th and 18th century. The main commissioner was the court of the stadtholder, the lace industry went down after the court moved to Den Haag. Nowadays lace making is more a trend in art.

 


 


Naast de kantcollectie zijn er nog enkele antieke merk- en stoplappen vanaf 1694 te zien. Ook is er schoolbreiwerk en antiek naaigerei te zien.
Ook over deze collectie wordt extra uitleg gegeven in een bundel, maar omdat het stikheet was op deze zolderverdieping heb ik vooral mijn ogen de kost gegeven.

 

Besides the lace collection, embroidery- and darning samples are displayed. Also some school knitting work and sewing accesories are shown.
Also for this collection a booklet with extra information is available. But it was so hot on the day I visited the museum and since the lace collection is on the attic floor I mainly looked and took pictures.

Ik heb echt genoten van dit verrassend museum, het is een aanrader. Ik hou zeker de volgende wisselcollecties in het oog...

I really enjoyed this museum and recommend it to all crafters. I keep an eye on the forthcoming exhibitions... 

   

Leeuwarden - 1

De tentoonstelling 'Breien' in het Fries Museum is voor mij een goede aanleiding om een paar dagen in Leeuwarden te vertoeven. Ik zag dat er nog verschillende andere interessante musea zijn en bovendien zijn er ook een paar breiwinkels. 

The exhibition 'Knitting' at the Fries Museum is a good opportunity for me to plan a stay of a few days at Leeuwarden. I saw that there are several other museums and even some yarn shops.

De eerste namiddag gebruik ik om de stad wat te verkennen. Straatje in, straatje uit. Kijken naar gevels en altijd benieuwd wat er achter de volgende hoek zal schuilen. Je moet ook goed naar de grond kijken, want af en toe kom je daar een gedicht tegen. Leeuwarden telt heel wat winkels, restaurants, kleine eethuisjes en aan de rand van de stad coffeeshops.Overal hangt een zoete, wierookachtige geur. Die blijkt van de lindebomen te komen, vreemd, de Leuvense lindebomen hebben een lichtere geur. Misschien staat hier een andere soort?


 





Arriving in the afternoon, I use the rest of the day to explore the city by strolling the streets. Looking at facades and always curious to what would lay behind the next corner. You even have to watch the ground, because throughout the whole city you find tiles with poemes on them. Leeuwarden has a lot of shops, restaurants, and at the border of town you can find coffeeshops. Everywere you smell - at this time of the year - the incense-like smell of the lime trees. Strange, in Leuven the lime trees have a much lighter smell. Maybe this is another species?






Rondslenterend bedenk ik dat in zo ongeveer in de buurt van Naaicentrum Dekker moet zijn. Met de kaart in de hand vind ik de winkel die ook een ruime collectie breigarens heeft. Op hun site las ik dat ze ook Lopi Einband hebben. Lopi is een Ijslands garen, Einband is het lace garen in de collectie. Ik wil het wel eens proberen, ook al voelt het hard en prikkend aan, de mooie kleuren en de authenticiteit van het garen wil ik in eigen hand voelen. Er zijn prachtige kleuren dus kiezen is moeilijk. Voor de veiligheid kies ik 4 bollen grijs, daar kan ik zeker een sjaal uit breien, met als aanvulling nog 3 kleuren om eventueel in te breien.

Loitering about, I realise that I must be in the neighbourhood of Naaicentrum Dekker. With help of my map I can locate the shop. It has a wide collection of yarns, and on their site I saw that they have Lopi Einband. I've never used this Icelandic lace yarn, so I want to try it. It feels quite rough and prickly, but the beautiful colours and the authenticity of the yarn makes it irresistible. I choose 4 balls of a neutral grey, enough to knit a shawl and complement them with 3 colours so I can eventually add some colourwork.

 

De volgende dag ga ik met mijn to-dolijst in de hand op stap. Het eerste museum is het Historisch Centrum Leeuwarden, waar ik het ontstaan en de ontwikkeling van Leeuwarden kan volgen. Indrukwekkend hoe enkele eenvoudige nederzettingen zich doorheen de eeuwen ontwikkelen tot een moderne stad.


Next day I went on to town with my to-dolist at hand. First stop is the  Historisch Centrum Leeuwarden, here the history and development of Leeuwarden is shown. Amazing how three small settlements melted together and through centuries became a modern town.




Volgende stop is het  Keramiekmuseum Prinsessehof. Met verbazing kijk ik naar het eeuwenoude porselein en aardewerk. De vakkennis, de kleuren, de motieven, ik word er altijd een beetje sprakeloos van. Het keramiek dat restanten van zeepokken draagt omdat het uit een in gezonken VOC schip komt, doet me wegdromen naar andere tijden. Naar de tijd van maandenlange zeereizen om Nederlandse waar naar de andere kant van de wereld te brengen om terug te keren met allerlei exotische producten. Wat een ondernemingen waren dat voor die tijd.
Op de bovenverdieping stellen twee moderne kunstenaars tentoon. Het kan me niet meteen bekoren, ik voel hier niet het zelfde ontzag als bij de oude collectie. Ik vraag me af hoe mensen hier binnen een paar honderden jaren naar gaan kijken. Maar toch, als ik bij de 3D-kleiprinter sta, ben ik toch wel onder de indruk. Dit is een verfijning van een andere orde dan het Chinese porselein. Oude kennis wordt hier gemengd met nieuwe technologie. Het nieuwe zal nooit helemaal zonder het oude kunnen...

Next stop is The Princessehof National Museum of Ceramics. Speechless I'm watching the age-old ceramics and crockery. The know-how, the colours, the patterns, they amaze me. The ceramic with the barnacles on them because they belonged to the shipload of a sunken VOC ship, takes me away to other times. To the time ships had to sail for months to bring Dutch merchandise to the other end of the world, returning home with exotic goods.
On the top floor two modern artists exhibit their work. I'm not really charmed by it, I don't feel the same awe as for the old collection. I wonder how people will look at this modern art in a few centuries. However, seeing how vazes are made by a 3D-printer I'm impressed. This is something of another order . Old knowledge is mixed with new technology. The new cannot do without the old...

 

Wordt vervolgd...
To be continued...

Dream Stripes

Nog een solden project. Als ik 2+1 gratis zie is mijn aandacht meteen getrokken. In het aanbod zat ook Creative Linen van Rowan, een linnen-katoen mengeling. Een garen dat me geschikt leek voor een warmere zomersjaal, ideaal voor onze huidige 'zomer'. (Laatste opmerking stond in mijn kladversie van deze blog, momenteel ziet het er naar uit dat we richting 30°C gaan)

Another sales project. When I see 2+1 free, my attention is drawn to it immediatly. Creative Linen, a linen/cotton mix, by Rowan was offered in this sale. It seemed to me a yarn suitable for a warmer summer shawl, surely for our current summer. (This remark was in my draft for this post, at te moment we're heading for 30°C)

Ik wou een neutrale kleur, maar van het blauw waren maar twee strengen zodat het een streepjessjaal zou worden. Ik twijfelde tussen het frisgroene 'leaf' of het warmere 'raspberry'. Ik koos het rood en meteen toen ik thuiskwam vroeg ik me af of ik toch niet beter het groen had genomen. ;-)

I wanted a neutral colour, but only two hanks of blue were left. So I had to choose an additional colour and go for a stripey shawl. I doubted between the fresh green 'leaf' and the warmer 'raspberry'. I chose the red and of course, when I came home I wonderded if hadn't better took the green. ;-)

Omdat ik mijn garenvoorraad niet eindeloos kan laten groeien, zoek ik meteen naar een geschikt patroon op Ravelry. Op Ravelry kan je altijd rekenen! Ik vond een sjaal, gebreid in dit garen met twee strengen als hoofdkleur en één streng voor de strepen. Het kon niet beter. Deze Dream Stripes van Berangere Cailliau wordt oorspronkelijk gebreid met Samarkand van Holst Garn. Ik heb twee garens van Holst Garn in mijn voorraad, maar niet dit garen. Mijn voorraad is dus toch nog niet helemaal compleet! Maar Nuria breide hem in Creative Linen met een mooi resultaat.
Et voila, weer een sjaal erbij!

As I can't let my stash grow endlessly, I promptly searched for a suitable pattern on Ravelry. On Ravelry you can count! I found a shawl, knitted in this yarn with two hanks in a headcolour an one hank for the stripes. Couldn't be better. This Dream Stripes by Berangere Cailiau is originally knitted in Samarkand by Holst Garn. I have 2 types of Holst Garn in my stash, but not this one...see, my stash is not complete yet! But Nuria knitted it in Creative Linen and the pattern works very well for this yarn.  

Et voila, another shawl for my collection! 

 

 

 

ZigZag Top

Met heel wat weken vertraging eindelijk een blogpost met een afgewerkt project.
Zo gaat dat als een project misgaat, je intussen wil doorwerken aan langlopende projecten en een pijnlijke nek hebt.

After a delay of some weeks, finally a new blogpost on a finished project. Such a delay occurs when a project goes wrong and you want to work further on long-term projects. Add a crook neck to that and things go awol.

2 Maanden geleden begon ik gezwind aan het veel gebreide Buttercup topje van Heidi Kirchmaier. Ik gebruikte daarvoor een zijde garen dat al enkele jaren in mijn voorraad huisde. Alles ging goed, het garen leende zich goed voor dit project en een eerste pasbeurt - het voordeel van top-down breien - toonde dat de maat goed was. Tot ik een aantal centimeter met de tweede streng had gebreid: er was een duidelijk kleurverschil, hoewel de 3 strengen die ik heb uit hetzelfde verfbad komen. Ik was behoorlijk teleurgesteld - met mijn blog deadlines in mijn achterhoofd -, maar hoopte nog dat streng 3 wél dezelfde kleur als streng 1 zou hebben. Niet dus... Rest nog de hoop dat streng 2 en 3 wel bij elkaar passen en ik daar nog ooit iets mee kan breien, want voor nu had ik er wel genoeg van. Voorlopig is het garen weer in de voorraad beland, wie weet weer voor enkele jaren.

2 months ago I started knitting the Buttercup top by Heidi Kirchmaier. It is a much knitted pattern on Ravelry. I used a silk yarn that was in my stash for years. Everything went well untill I had knit some centimeters with the second skein. I saw a clear difference in colour, although all skeins, 3 in total came off the same batch. I was really upset, with my set blog deadlines in mind. I still had hope that the third skein would be of the same colour than the first one to save my project. Sadly that wasn't the case. Maybe skein 2 and 3 are the same, but I really didn't want to try that anymore. So the silk went back into my stash, maybe for several years again.

Op naar het volgende project op mijn verlanglijstje  dan maar. In een online uitverkoop zag ik het garen Noema van Louise Harding. Dat  leek me een fijn garen voor een zomertopje. Vooraleer in het wilde weg te bestellen - daar bezondig ik me wel eens aan - zocht ik op Ravelry welke projecten met dit garen gemaakt werden. Ik viel meteen voor het ZigZagtopje van Isager dat door Naira25 gebreid werd in Noema. Ik had nog nooit een Isager patroon gebreid, al kijk ik er vaak met bewondering naar. Net zoals naar de garens van Isager. Ze zijn zo authentiek en eenvoudig, maar de patronen hebben altijd een verrassende en verfijnde toets. 't Wolwinkeltje in Leuven is er ook grote fan van en geeft zelfs cursussen rond de Isager patronen. Zo'n Isager breireeks staat op mijn verlanglijstje, zoals vele andere dingen  ;-)

So I moved on to the next project on my list. At an online sale I was able to buy some skeins Noema by Louisa Harding. It looked a lovely yarn for a summertop to me. But before ordering - yes, I have my rare wise moments - I checked Ravelry for summertops in this yarn. I fell in love with the ZigZagtop by Isager knitted by Niara25 in Noema.
I never had knitted an Isager pattern before. But I've seen beautiful projects by fellow knitters. The yarns are also very classy. They are so authentic, the patterns are simple but always with a surprising and sophisticated touch. 't Wolwinkeltje at Leuven is also a big fan, you can even follow courses about knitting Isager patterns. They are on my wishlist, among other courses, projects, yarns...

Met Naira 25 als voorbeeld bestelde ik meteen het Noema garen en het ZigZag patroon. Met goed gevolg ging ik aan de slag. Ik ben tevreden over dit vrolijk zomers topje, maar intussen zag ik verschillende breisters het topje in zijn originele versie dragen. En eerlijk is eerlijk: in het Isager garen ziet het beter uit. Degelijker en tijdlozer. Mijn topje is de vakantieversie zeg maar...

With Naira25 as example I've ordered the Noema yarn and the Isager pattern. This project went smoothly and I'm happy about it. Although I have to admit that I saw several fellow knitters wearing this top, knitted with the original Isager yarn. And honest, they look better. More classy and timeless. So my top is an holiday version I would say.

Toch grote opluchting over dit afgewerkt project en andere projecten die de goede kant opgaan.
Wie zich afvraagt wat ik tijdens blogstiltes doe, kan altijd een kijkje nemen op mijn Priegelblog Facebookpagina. Stilzitten is er zeker niet bij...

Big relief about this project and other projects that are going well.
If you wonder what I'm doing in between blog post, you can take a look at my Priegelblog Facebookpage, sitting still is not at issue...