zondag 10 januari 2016
Happy feet
Toen ik het Neon Stripes sokkengaren zag bij 't Wolwinkeltje, leek het klaar te liggen voor 'mijn drie mannen'. Geen idee of ze zin hebben in zelfgebreide sokken, maar met een verkooppraatje over garen dat oplicht in het donker moesten ze toch wel te overhalen zijn.
Het was donker toen ik samen met medebreister Myriam 't Wolwinkeltje verliet. We gluurden in de zak met wol, haalden hem er even uit, maar we zagen niets oplichten. In de auto checkten we het met de binnenverlichting aan, probeerden het met de dashboardverlichting maar nog steeds niks. Myriam vond dat ik de bollen maar even voor de koplampen moest gaan houden, maar dát deed ik toch maar niet, we deden al gek genoeg!
When I spotted the Neon Stripes sock yarn at 't Wolwinkeltje, it seemed to be waiting for 'my three boys'. No idea if they would like knitted socks, a sales talk about yarn that lights up in the dark should win them over I thought.
It was dark when I left the shop with fellow knitter Myriam. We took a peep in the bag, took it out of the bag, but no lighting up. In the car we checked it with the interior lighting, the dashboard light but still nothing. Myriam suggested I should step out of the car to hold the yarn at the headlight. I didn't, we were acting crazy enough as we were!
Thuis ging ik meteen online zoeken hoe het met dat garen zat: lichtte het nu op één of andere manier op of niet? Ik vond niks! Het enige wat ik nu nog kan hopen is dat het oplicht onder black light.
Zo heb ik de op handen zijnde sokken ook aangekondigd bij de jongens. En hoe cool dat wel niet zou zijn op de schoolfuif in februari.
Het leek hen wel wat, ik breide er regelmatig aan in hun bijzijn en ze informeerden af en toe naar een stand van zaken.
At home I searched online about this yarn, but didn't find out more. The only thing I could hope for, is that it will light up under black light.
That's how I announced the socks that were under way, and how cool they would look at the school party in February.
They seemed interested, I knitted on the socks several times in their presence and they informed regulary how the socks were going.
En toen waren ze af en had ik een leuke foto shoot van zes gestreepte voeten in gedachten. Buiten, want daar is het licht best om de kleuren weer te geven. De voeten in leuke posities op de gesloten houten zandbak, vanwege de mooie achtergrond.
Ze trokken de sokken alledrie enthousiast aan. Dat vond ik al een overwinning: zelfgebreide sokken schuiven niet altijd zo vlot over je voeten als winkelsokken, maar ze trokken ze geduldig op hun plaats.
Ik vertelde hun hoe ik de foto shoot zag. Broek oprollen tot boven te knie zodat ik enkel hun mooie sokkenvoeten zag en er geen storende broek half in beeld zou hangen. We zouden het buiten op de zandbak doen, dus moesten ze even wat aan hun voeten om tot daar te lopen.
Daar hield de medewerking op. Jongens van 7, 9 en 11 aan het eind van een schoolweek, tsja, die zet je niet zomaar in de positie die je in gedachten hebt. Duwen en trekken is onvermijdelijk en waarom buiten als binnen ook kan.
Finally I finished the three pairs and I had a lovely foto shoot of six striped feet in mind. Outside, because of the light, their feet in nice positions, the wooden cover of the sandpit as background.
They put the socks on. That was a win already: knitted socks don't slide as easely over your feet as bought socks.
I tould them about my foto shoot plans. Rolling up their trousers above the knee, so their striped feet were in good view. We would go outside to the sandpit, so they need to put something on their feed for that short walk.
Thats when their cooperation stopped. Boys of 7,9 and 11 at the end of schoolweek are not interested in such fussy things.
Toch één foto van de drie samen, bijna goed gelukt. Ik stelde voor dat ze dan zelf maar wat posities bedachten. Zo geraakten ze toch wat op dreef, al was het kwestie van snel zijn, zeker niet te denken aan achtergrond of broekspijpen die sokken half verborgen. En dat we uiteindelijk buiten waren op kousenvoeten en dat die onderaan een modderkleurtje kregen, daar moest ik me maar over zetten.
Benieuwd of de sokken de schoolfuif zullen halen en of we ooit te weten gaan komen of ze nu oplichten of niet...
I managed to take one picture with six feet on it. I suggested them to think of poses themselves. Finally they got going. Although I had to be quick, not thinking about background or trouser legs hanging over socks. We even ended up outside, on bare socks. That some of the socks ended up somewhat muddy I had to endure.
Curious if the socks will last till the schoolparty and if we ever will know if they light up or not...
donderdag 31 december 2015
This was 2015!
Not to bad, although I wish I could do much more. So much yarn, so many patterns... I have to remember to enjoy the proces of the making, not to stress on the result and the number of projects.
Zen knitting will be my mission for 2016!
Zen knitting will be my mission for 2016!
![]() |
| Lia's blanket |
![]() |
| Baby booties |
![]() |
| Knit and Purl |
![]() |
| Abigail |
![]() |
| Top down baby cardigan |
![]() |
| Its Tea Time |
![]() |
| Brussels lace |
![]() |
| Top Down top |
![]() |
| Cabled Top socks |
![]() |
| Flore's Blanket |
![]() |
| Patchwork socks |
![]() |
| Knitting Train socks |
![]() |
| Ashford Cowl |
![]() |
| Loïc's Blanket |
![]() |
| Mitts for Lin |
![]() |
| Autumn shawl |
![]() |
| The Doodler |
![]() |
| Some blocks more... |
donderdag 24 december 2015
The Doodler
Eindelijk is hij er, The Doodler. Ik besliste vrij laat om mee te doen aan deze knit-a-long van Stephen West. Snel tussen alle andere projecten door dacht ik...
Ik bestelde garen dat het dichtst het garen benaderde waarmee Stephen zelf gewerkt had: Malabrigo Mechita, de drie kleuren werden dus online gekozen. Sheri, Sandbank en Eggplant, die leken me wel goed te combineren.
De Sheri zag er in het echt véél blauwer uit, dus dat was even schrikken. De combinatie leek meteen al veel minder geslaagd. Toch besloot ik er voor te gaan en te zien wat het werd. Clue 1 vergde heel wat breiwerk, maar wat een vorm!
Intussen liep ik flink achter. En al vroeg Clue 2 om minder breiwerk, hij was niet minder verrassend. Een steeds breder wordende vlecht werd in ribbelsteek aan de steken gebreid.
De spanning in de Ravelry groep steeg, na deze clue hadden we geen 'levende' steken meer, ergens zouden we dus weer steken moeten opnemen. Maar waar? Ik gokte dat het langs de golvende kant zou zijn. En inderdaad, aan die kant mochten we een massa steken opnemen, ik was er wel even zoet mee.
Ik was reuze benieuwd naar het geblockte resultaat en het was echt whaw! Die vorm: je moet er maar opkomen!
Ik bestelde garen dat het dichtst het garen benaderde waarmee Stephen zelf gewerkt had: Malabrigo Mechita, de drie kleuren werden dus online gekozen. Sheri, Sandbank en Eggplant, die leken me wel goed te combineren.
Finally finished: The Doodler. I decided last minute to participate this KAL by Stephen West. Quick in between my other projects, so I thouhgt...
I ordered a yarn that came close to the yarn Stephen had used: Malabrigo Mechita, so I chose my colours online. Sheri, Sandbank and Eggplant seemed to work out well together.
De Sheri zag er in het echt véél blauwer uit, dus dat was even schrikken. De combinatie leek meteen al veel minder geslaagd. Toch besloot ik er voor te gaan en te zien wat het werd. Clue 1 vergde heel wat breiwerk, maar wat een vorm!
IRL however, the Sheri looked much more blue, so that was a bit of a shock. The combination was less successful than I had imagined. But I decided to go for it. Clue 1 required a lot of knitting, but what a shape!
Het blauw bleef me echter dwars zitten. Dus, toch maar een extra streng garen bij besteld in de kleur Unicornio, in de hoop dat die beter zou passen bij de Eggplant en de Sandbank. Clue 1 werd dus dapper uitgetrokken en herbreid in de Unicornio, die inderdaad veel beter bij de andere kleuren past.
The blue kept bothering me. So I ordered a new colour to replace it: Unicornio, hoping that this colour would work better with the others. I frogged Clue 1 and started over again, and yes this colour was much better.
Intussen liep ik flink achter. En al vroeg Clue 2 om minder breiwerk, hij was niet minder verrassend. Een steeds breder wordende vlecht werd in ribbelsteek aan de steken gebreid.
By that time I was falling way behind. Although Clue 2 didn't ask that much of knitting, it wasn't less surprising. A gradually widening cable was knit alongside the stitches.
The tension in the Ravelry group rose, after this clue we hadn't any live stitches left. So we should have to pick them up somewere. My guess was at the wavy side. And yes, I was right, we had to pick up a mass of stitches at that side.
Ook het breien van de derde clue vroeg zijn tijd, er werd gemeerderd tot 644 steken. Je kon er voor kiezen hier een deel minder te breien, maar ik ging voor het hele plaatje. Aan de kleine hoeveelheid garen die overbleef wisten we al dat Clue 4 enkel de afwerking zou zijn. Toch was die ook best pittig: een I-cord afkanting van zoveel steken doe je niet een-twee-drie.
Clue 3 asked for a lot of knitting again, we went up to 644 stitches. You could go for less, but I went for the full monty. Not much yarn was left after this clue, so Clue 4 would be about finishing off. However it was quite spunky: an I-cord cast off of that many stitches isn't done in one go.
Je kon het hierbij laten of nog voor een extraatje met picotjes kiezen, ik ging voor het hele plaatje, dus de picotjes kwamen er ook aan! Ik was reuze benieuwd naar het geblockte resultaat en het was echt whaw! Die vorm: je moet er maar opkomen!
You could leave it like that, but you could add some picots at the wavy ends. I did them and don't regret it.
I was really curious to see the blocked result and I went: whaw! What a stunning shape.
Aanvankelijk vond ik mijn kleuren maar donker en somber, maar in daglicht valt het nog wel mee. Al wil ik voor een volgende WestKal toch een beetje meer Stephen-gehalte toevoegen en wat gedurfder kleurkeuzes maken. Ik kijk er al naar uit.I was really curious to see the blocked result and I went: whaw! What a stunning shape.
At first I thought of my colours as a bit gloomy, but in daylight it turns out well. However, for the next WestKal I would add a bit of the Stephen-touch and go for a more bold combination of colours. Looking forward to it!
zondag 29 november 2015
Het Betere Breiwerk - Advanced Knitting
Weerom geen afgewerkt project. Een beetje frustrerend maar het wil zeker niet zeggen dat er niet gewerkt wordt.
Momenteel Doodle ik er op los met Stephen West, een van de projecten die zich tussen de andere wurmde. Als je het promofilmpje voor deze KAL bekijkt snap je meteen waarom ik moest moest doodlen: I'm a knitter not a waffle or a quitter! Al lig ik hier ook flink achterop. Clue 4, de laatste, werd vrijdag vrijgeven, dus er zijn al heel wat Doodlers af. Ik zit maar bij clue 2. Ach, ik ben in goed gezelschap: Ravelry meldt intussen 3127 Doodlers waarvan er 145 af zijn.
Again no finished object. Frustrating but this doesn't mean no work is done here.
At the moment I'm Doodling with Stehpen West, one of the projects that wriggled itself between other projects. If you see the promo-clip for this KAL you'll understand immediatly why I had to doodle: I'm a knitter, not a waffle or a quitter! I'm only at clue 2 while clue 4 - the last one - was revealed on friday. But I'm in good company, Ravelry reports 3127 Doodlers, 145 of them are finished.
Intussen ging gisteren de cursus 'Het Betere Breiwerk' - voor het eerst in België - van start in 't Wolwinkeltje. Carla Meijssen van The Dutch Knitters zal ons in 8 lessen tot een hoger breiniveau brengen. Natuurlijk zij wij niet voor niks de dappersten der Galliers. We doen deze cursus niet les per les, maar doen gewoon 2 lessen op een dag. Toegegeven, aan het eind van de dag waren we allemaal een beetje groggy en was het verschil tussen links en rechts, rechts en averechts, opzetten en afzetten een beetje wazig. Toch was iedereen enthousiast en kijken we zelfs uit naar het huiswerk dat maandag on line zal staan. Tegen eind maart zijn we met z'n elven veel breiwijzer en -tig proeflapjes rijker!
Meanwhile on saturday the course 'Advanced Knitting' - for the first time in Belgium -started at 't Wolwinkeltje. Carla Meijssen from The Dutch Knitters will lift us in 8 lessons to a higher level in knitting. Of course not without reason we are called the bravest of the gauls: we don't take the lessons one by one, but two by two. I admit at the end of the day we were all a bit groggy. The difference between left and right, stitch and purl, casting on and casting off became a bit fuzzy. Although all eleven ladies were enthusiastic and even looking forward to the homework that we will recieve on monday. At the end of march we will be much wiser and will have made a zillion
swatches!
Momenteel Doodle ik er op los met Stephen West, een van de projecten die zich tussen de andere wurmde. Als je het promofilmpje voor deze KAL bekijkt snap je meteen waarom ik moest moest doodlen: I'm a knitter not a waffle or a quitter! Al lig ik hier ook flink achterop. Clue 4, de laatste, werd vrijdag vrijgeven, dus er zijn al heel wat Doodlers af. Ik zit maar bij clue 2. Ach, ik ben in goed gezelschap: Ravelry meldt intussen 3127 Doodlers waarvan er 145 af zijn.
![]() | |
| I need to take a course on catching colours on photo....(IRL it's Mechita Unicornio and Sandbank ...) |
Again no finished object. Frustrating but this doesn't mean no work is done here.
At the moment I'm Doodling with Stehpen West, one of the projects that wriggled itself between other projects. If you see the promo-clip for this KAL you'll understand immediatly why I had to doodle: I'm a knitter, not a waffle or a quitter! I'm only at clue 2 while clue 4 - the last one - was revealed on friday. But I'm in good company, Ravelry reports 3127 Doodlers, 145 of them are finished.
Intussen ging gisteren de cursus 'Het Betere Breiwerk' - voor het eerst in België - van start in 't Wolwinkeltje. Carla Meijssen van The Dutch Knitters zal ons in 8 lessen tot een hoger breiniveau brengen. Natuurlijk zij wij niet voor niks de dappersten der Galliers. We doen deze cursus niet les per les, maar doen gewoon 2 lessen op een dag. Toegegeven, aan het eind van de dag waren we allemaal een beetje groggy en was het verschil tussen links en rechts, rechts en averechts, opzetten en afzetten een beetje wazig. Toch was iedereen enthousiast en kijken we zelfs uit naar het huiswerk dat maandag on line zal staan. Tegen eind maart zijn we met z'n elven veel breiwijzer en -tig proeflapjes rijker!
Meanwhile on saturday the course 'Advanced Knitting' - for the first time in Belgium -started at 't Wolwinkeltje. Carla Meijssen from The Dutch Knitters will lift us in 8 lessons to a higher level in knitting. Of course not without reason we are called the bravest of the gauls: we don't take the lessons one by one, but two by two. I admit at the end of the day we were all a bit groggy. The difference between left and right, stitch and purl, casting on and casting off became a bit fuzzy. Although all eleven ladies were enthusiastic and even looking forward to the homework that we will recieve on monday. At the end of march we will be much wiser and will have made a zillion
swatches!
![]() | |
| Carla reassuring us |
![]() |
| Intro by Rosemie |
![]() |
| Extremely attentive |
![]() |
| Carla clearly demonstrates every step |
Abonneren op:
Posts (Atom)



















































